احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٧ - ب- احكام محصور

ولى در عمره مستحبّ پس از ذبح، زن نيز بر او حلال مى‌گردد.

٤- اگر حاجى از درك وقوف در عرفات و مشعر الحرام محصور گردد با ذبح تحلّل مى‌يابد و جز زن همه محرمات احرام بر او روا مى‌گردد تا آنكه اعمال حجّ را بجاى آورد و يا نايب بگيرد، امّا اگر تنها از درك يكى از دو موقف محصور گردد بر او چيزى نيست و حجّش صحيح است.

٥- اگر بيمارى تا پس از اعمال منى ادامه يافت، پس اگر توانست به منى باز گردد و خود قضاى اعمال آن را انجام دهد بر او واجب است كه چنين كند، و گرنه بايد براى ذبح و رمى نايب بگيرد و با حلق و تقصير تحلّل مى‌يابد.

٦- اگر حاجى پس از مناسك منى‌ از مناسك مكّه محصور شد، اگر توانست تا پايان ذى الحجّه خود اعمال را انجام دهد بر او واجب است كه چنين كند و در غير اينصورت بايد نايب بگيرد.

٧- اگر حاجى از همه مناسك منى‌ و مكّه محصور شد بايد قربانى خود را به منى‌ فرستد تا ذبح شود و پس از ذبح تحلّل مى‌يابد، ولى پس از آن بايد حجّ را اعاده كند و اين در صورتى است كه نتواند در ديگر مناسك منى‌ ومكّه نايب بگيرد ولى اگر توانست وجه اقوى‌ اين است كه گرفتن نايب كفايت از حجّ مى‌كند، اگرچه احوط آن است كه سال بعد نيز حجّ گزارد.