احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٩ - ٢- آداب سفر
برايت هموار سازد، و دور را برايت نزديك گرداند، و در امور مهمّ تو را بسنده باشد، و دين و امانت و پايان كارهايت را خود عهدهدار گردد، و به خير رهنمايت شود. پس تقوى در پيش گير و خود را به خدا بسپار و در پر تو بركت خدا ره بسپار.»
٧- شخص مسافر شايسته است به هزينه خود توجّه داشته باشد. در حديث صفوان جمّال آمده است:
به امام صادق عليه السلام عرض كردم: خانوادهام همراه من هستند و من قصد حجّ دارم و هزينهام را به كمر بستهام. حضرت فرمود:
«نَعَمْ إِنَّ أَبِي عليه السلام كَانَ يَقُولُ: مِنْ قُوَّةِ الْمُسَافِرِ حِفْظُ نَفَقَتِهِ» [١].
آرى پدر من عليه السلام مىفرمود: «از قوّت مسافر است حفظ هزينهاش.»
٨- مسافرت بايد به طور كُلّى با ميانه روى همراه باشد ولى در حجّ وعمره مستحب چنين است كه با گشاده دستى عمل گردد.
از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمود:
«مَا مِنْ نَفَقَةٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ نَفَقَةِ قَصْدٍ، وَيُبْغِضُ الْإِسْرافَ إِلّا فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ» [٢].
«هيچ هزينهاى نزد خدا از ميانه روى محبوبتر نيست و خداوند زياده روى را دشمن مىدارد مگر در حجّ يا عمره.»
٩- هنگامى كه وارد شهرى شد مستحب است دعايى را بخواند كه در وصيّت پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام آمده است كه فرمود:
«يَا عَلِيُّ، إِذَا أَرَدْتَ مَدِينَةً أَوْ قَرْيَةً فَقُلْ حِينَ تُعَاينُها: اللَّهُمَّ إِني اسْأَلُكَ خَيْرَهَا، وَأَعَوُذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا، اللَّهُمَّ حَبِّبْنا إِلى أَهْلِهَا وَحَبِّبْ صَالِحِي أَهْلِهَا إِلَيْنَا» [٣].
[١] - وسائل الشيعه، ج ٨، كتاب الحجّ، آداب السفر إلى الحجّ، ص ٣٠٧، باب ٣٨، حديث ١.
[٢] - همان، ص ٣٠٥، باب ٣٥، حديث ١.
[٣] - همان، ص ٣٢٦، باب ٥٤، حديث ١.