تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - ٥- دليلى بر عصمت پيامبران

انسانى بوده، چيزى كه مى‌تواند به عنوان يك حلقه اتصال همه فرزندان آدم را از هر نژاد و زبان و قوميت و منطقه جغرافيايى به هم پيوند دهد، آيينهاى الهى است، كه تمام اين مرزها را در هم مى‌شكند، و همه انسانها را زير يك پرچم جمع مى‌كند كه نمونه آن را در مراسم عبادى سياسى حج مى‌توان مشاهده كرد.

و اگر مى‌بينيم پاره‌اى از مذاهب، عامل اختلاف و درگيرى شده‌اند، به خاطر آميخته شدن آنها با خرافات و تعصبهاى كوركورانه است، و گر نه مذاهب دست نخورده آسمانى، همه جا عامل وحدت به‌شمار مى‌آيد.

٥- دليلى بر عصمت پيامبران‌

" علامه طباطبايى" در" الميزان" بعد از آنكه معصوم بودن پيامبران را به سه شاخه تقسيم مى‌كند ١- عصمت از خطا به هنگام دريافت وحى ٢- عصمت از خطا در تبليغ رسالت ٣- عصمت از گناه و آنچه مايه هتك حرمت عبوديت است و مى‌گويد: آيه مورد بحث دليل بر عصمت از خطا در تلقى وحى و تبليغ رسالت است زيرا هدف از بعثت آنها اين بوده كه مردم را بشارت و انذار دهند و حق در اعتقاد و عمل را روشن سازند و از اين طريق آنها را هدايت كنند و مسلما اين هدف بدون عصمت در تلقى وحى و تبليغ رسالت ممكن نيست.

شاخه سوم عصمت را نيز از آيه مى‌توان استفاده كرد چرا كه اگر خطايى در تبليغ رسالت صورت گيرد خود عاملى براى اختلاف خواهد بود و اگر ناهماهنگى ميان عمل و گفتار مبلغان وحى از طريق عصيان حاصل شود آن نيز عامل اختلاف است بنا بر اين از آيه فوق مى‌توان اشاراتى به عصمت در هر سه بخش استفاده كرد. [١]

[١] اقتباس از الميزان، جلد ٢ صفحه ١٣٤. (ذيل آيه ٢١٣ سوره بقره).