تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - ٦- نتيجه سخن در تفسير آيه

محكم درك مى‌كنند و به همين دليل در مقابل همه تسليم‌اند و مى‌گويند: همه آيات از طرف پروردگار ما است، چه اينكه همه آنها اعم از محكم و متشابه در پرتو علم و دانش آنان روشن است چنان كه در متن آيه آمده است:

" يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا" و به اين ترتيب رسوخ در علم سبب مى‌شود كه انسان هر چه بيشتر از اسرار قرآن آگاه گردد. و البته آنها كه از نظر علم و دانش در رديف اولند (همچون پيامبر ص و ائمه هدى ع) از همه اسرار آن آگاهند در حالى كه ديگران هر يك به اندازه دانش خود از آن چيزى مى‌فهمند، و همين حقيقت است كه مردم حتى دانشمندان را به دنبال معلمان الهى براى درك اسرار قرآن مى‌فرستد.

*** ٧- جمله" وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ‌" كه در پايان آيه آمده، اشاره به اين است كه اين حقايق را تنها انديشمندان مى‌دانند، آنها هستند كه مى‌فهمند چرا قرآن بايد آيات محكم و متشابه داشته باشد، و آنها هستند كه مى‌فهمند بايد آيات متشابه را در كنار آيات محكم چيد و اسرار آنها را كشف نمود، و لذا از امام على بن موسى الرضا ع نقل شده كه فرمود:

من رد متشابه القرآن الى محكمه هدى الى صراط مستقيم‌

"،" كسى كه آيات متشابه را به آيات محكم باز گرداند به راه راست هدايت شده است" [١]

***

---

[١] تفسير صافى، ذيل آيه مورد بحث.