تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧ - تفسير داستان شگفتانگيز" عزير"

(نه) بلكه يكصد سال درنگ كردى" (فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ‌).

اكثر مفسران از اين جمله چنين فهميده‌اند كه خداوند جان آن پيامبر ص را گرفت و بعد از يكصد سال، از نو زنده كرد، و جمله" اماته" كه از ماده موت به معنى مرگ است، همين مفهوم را مى‌بخشد.

ولى بعضى از مفسران به اصطلاح روشنفكر مانند نويسنده" المنار" و همچنين مراغى، اصرار دارند كه آن را اشاره به يك نوع خواب و فقدان حس و حركت بدانند، كه دانشمندان امروز آن را" سبات" مى‌نامند و آن اين است كه موجودى زنده براى مدتى طولانى در يك نوع خواب عميق فرو رود، اما شعله‌هاى حيات در او خاموش نشود. سپس اضافه مى‌كند:" آنچه تا كنون در مورد اين خوابهاى طولانى اتفاق افتاده بيش از چند سال نبوده، بنا بر اين رسيدن به يكصد سال غير عادى است، ولى مسلم است هنگامى كه اين موضوع تا چند سال امكان داشته باشد تا يكصد سال نيز ممكن خواهد بود و آنچه در قبول امور خارق عادت لازم است اين است كه كار ممكن باشد نه محال عقلى" [١] ولى ظاهرا هيچگونه دليلى در آيه بر اين گفتار نيست، بلكه ظاهر آيه اين است كه پيامبر مزبور از دنيا رفت و پس از يكصد سال زندگى را از سر گرفت البته چنين مرگ و حياتى يك موضوع كاملا خارق العاده است ولى در هر حال محال نيست و از طرفى حوادث خارق العاده در قرآن نيز منحصر به اين مورد نيست كه بخواهيم آن را توجيه و يا تاويل كنيم.

آرى اگر منظور از ذكر خوابهاى طولانى چند ساله يا مثلا آنچه در باره بسيارى از حيوانات به عنوان" زمستان خوابى" ديده مى‌شود كه سراسر زمستان را

[١] تفسير المنار و مراغى (ذيل آيه مورد بحث).