تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٢ - تفسير روح دين همان تسليم در برابر حق است!

مسئوليتى و نه از روح اسلام آگاهى دارند" [١] اين روشن‌ترين تفسيرى است كه براى اسلام در تمام جنبه‌ها مى‌توان بيان كرد.

سپس به بيان سرچشمه اختلافهاى مذهبى كه على رغم وحدت حقيقى دين الهى به وجود آمده مى‌پردازد و مى‌فرمايد:" آنها كه كتاب آسمانى به آنها داده شده بود در آن اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه آگاهى و علم به سراغشان آمد و اين اختلاف به خاطر ظلم و ستم در ميان آنها بود" (وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ‌).

بنا بر اين ظهور اختلاف اولا بعد از علم و آگاهى بود و ثانيا انگيزه‌اى جز طغيان و ظلم و حسد نداشت.

يهود در مورد جانشين موسى بن عمران به اختلاف و نزاع پرداختند و خونهاى زيادى ريختند و مسيحيان در امر توحيد و آلوده ساختن آن بر شرك و تثليث راه اختلاف پوييدند و هر دو در مورد دلايل پيامبر اسلام ص كه در كتب آنها آمده بود، تخم اختلاف پاشيدند، گروهى پذيرا شدند و گروهى انكار كردند.

كوتاه سخن اينكه: اديان آسمانى همواره با مدارك روشن و معجزات انبياء همراه بوده و براى حقيقت‌جويان ابهامى باقى نمى‌گذاشته، مثلا پيامبر اسلام ص علاوه بر معجزات آشكار، از جمله قرآن مجيد و دلايل روشنى كه در متن اين آيين آمده، اوصاف و مشخصاتش در كتب آسمانى پيشين كه بخش‌هايى از آن در دست يهود و نصارى وجود داشت بيان شده بود و به همين دليل دانشمندان آنها قبل از ظهور او بشارت ظهورش را با شوق و تاكيد فراوان مى‌دادند، اما همين كه مبعوث شد چون منافع خود را در خطر مى‌ديدند از روى طغيان و ظلم و حسد همه را

[١] نهج البلاغه، كلمات قصار كلمه ١٢٥ و اصول كافى جلد ٢ صفحه ٤٥ با كمى تفاوت.