تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٦ - ٣- منظور از" مكر الهى" چيست؟

١- پطرس ٢- اندرياس ٣- يعقوب ٤- يوحنا ٥- فيلوپس ٦- برتولولما ٧- توما ٨- متى ٩- يعقوب ابن حلفا ١٠- شمعون- ملقب به" غيور" ١١- يهودا برادر يعقوب ١٢- يهوداى اسخريوطى كه به مسيح خيانت كرد.

مفسر معروف مرحوم" طبرسى" در" مجمع البيان" [١] نقل مى‌كند كه" حواريون" به همراه عيسى در سفرها به راه مى‌افتادند و هر گاه تشنه يا گرسنه مى‌شدند به فرمان خداوند غذا و آب براى آنها آماده مى‌شد، آنها اين جريان را افتخار بزرگى براى خود دانستند و از مسيح پرسيدند آيا كسى بالاتر از ما پيدا مى‌شود؟ او گفت: آرى" افضل منكم من يعمل بيده و ياكل من كسبه"" از شما بالاتر كسى است كه زحمت بكشد و از دست رنج خودش بخورد" ... و به دنبال اين جريان آنها به شستشوى لباس و گرفتن اجرت در برابر آن مشغول شدند (و عملا به همه مردم درسى دادند كه كار و كوشش ننگ و عار نيست).

٣- منظور از" مكر الهى" چيست؟

" مكر" در لغت عرب با آنچه در فارسى امروز از آن مى‌فهميم تفاوت بسيار دارد" در فارسى امروز مكر" به نقشه‌هاى شيطانى و زيان بخش گفته مى‌شود، در حالى كه در لغت عرب هر نوع چاره‌انديشى را" مكر" مى‌گويند كه گاهى خوب و گاهى زيان‌آور است.

در كتاب مفردات" راغب" مى‌خوانيم: المكر صرف الغير عما يقصده:" مكر اين است كه كسى را از منظورش باز دارند" (اعم از اينكه منظورش خوب باشد يا بد).

در قرآن مجيد نيز گاهى" ماكر" با كلمه" خير" ذكر شده مانند:" وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ‌" (خداوند بهترين چاره‌جويان است) و گاهى" مكر" با كلمه" سيئ" آمده‌

[١] مجمع البيان، جلد ١- ٢ صفحه ٤٤٨.