تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨ - نكته رشوهخوارى بلاى بزرگ جامعهها!

" چرا آنچه حق تو نيست مى‌گيرى" او در پاسخ با معذرت خواهى گفت:"

لقد كانت هدية يا رسول اللَّه‌

" آنچه گرفتم هديه بود اى پيامبر خدا.

پيامبر ص فرمود:"

ا رأيت لو قعد احدكم فى داره و لم نوله عملا ا كان الناس يهدونه شيئا

؟". اگر شما در خانه بنشينيد و از طرف من فرماندار محلى نباشيد آيا مردم به شما هديه‌اى مى‌دهند؟ سپس دستور داد هديه را گرفتند و در بيت المال قرار دادند و وى را از كار بركنار كرد [١] اسلام حتى براى اينكه قاضى گرفتار رشوه‌هاى مخفى و ناپيدا نشود، دستور مى‌دهد قاضى نبايد شخصا به بازار برود مبادا تخفيف قيمتها بطور ناخودآگاه روى قاضى اثر بگذارد و در قضاوت جانبدارى تخفيف دهنده را كند، چه خوب است مسلمانان از كتاب آسمانى خود الهام بگيرند و همه چيز خود را در پاى بت رشوه‌خوارى قربانى نكنند.

مساله رشوه در اسلام به قدرى مهم است كه امام صادق ع در باره آن مى‌فرمايد:"

و اما الرشا فى الحكم فهو الكفر باللَّه العظيم‌

"، اما رشوه در قضاوت، كفر به خداوند بزرگ است‌ [٢] و در حديث معروفى كه از رسول خدا نقل شده چنين مى‌خوانيم:"

لعن اللَّه الراشى و المرتشى و الماشى بينهما

"، خداوند گيرنده و دهنده رشوه و آن كس را كه واسطه ميان آن دو است از رحمت خود دور گرداند [٣]

[١] الامام على ع جلد اول صفحه ١٥٥- ١٥٦.

[٢] وسائل الشيعه، جلد ١٢ حديث ٢ باب ٥ من ابواب ما يكتسب به.

[٣] بحار الانوار، جلد ١٠١ صفحه ٢٧٤ حديث ١١ (باب الرشا فى الحكم).