تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣ - نكته دستور عادلانه اسلام در مورد عادت ماهيانه زنان

و تاسيس بناهاى خير همچون مسجد و بيمارستان و كتابخانه قرار گرفته‌اند.

و در پايان آيه، دستور به تقوا مى‌دهد و مى‌فرمايد:" تقواى الهى پيشه كنيد و بدانيد او را ملاقات خواهيد كرد، و به مؤمنان بشارت دهيد" بشارت رحمت الهى و سعادت و نجات در سايه تقوا (وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ‌).

از آنجا كه مساله آميزش جنسى، مساله‌اى است مهم، و با پرجاذبه‌ترين غرايز انسان سر و كار دارد، خداوند در اين جمله‌هاى آخر، مؤمنان را به دقت در اين امر، و پرهيز از هر گونه گناه و انحراف، دعوت فرموده و به آنها هشدار مى‌دهد كه بدانيد همگى به ملاقات پروردگار خواهيد شتافت و تنها راه نجات ايمان و تقواى در سايه ايمان است.

اقوام پيشين در مورد زنان در عادت ماهيانه عقائد مختلفى داشتند: يهود فوق العاده سخت گيرى مى‌كردند و در اين ايام به كلى از زنان در همه چيز جدا مى‌شدند، در خوردن و آشاميدن و مجلس و بستر، و در تورات كنونى احكام شديدى در اين باره ديده مى‌شود. [١] و به عكس آنها مسيحيان هيچ گونه محدوديت و ممنوعيتى براى خود، در برخورد با زنان، در اين ايام قائل نبودند، و اما بت پرستان عرب، دستور و سنت‌

[١] در باب ١٥ از سفر لاويان تورات چنين مى‌خوانيم:" اگر زنى صاحبه جريان باشد و جريان از بدنش خون حيض باشد تا هفت روز جدا خواهد بود و هر كس كه او را مس كند تا به شام ناپاك باشد- و هر چيزى كه وقت جدا ماندنش بر آن بخوابد ناپاك و هر چه كه بر آن نشسته باشد ناپاك باشد- و هر كسى كه بسترش را لمس نمايد لباس خود را بشويد و خويشتن را با آب شستشو دهد و تا به شام ناپاك باشد ..." و احكام ديگرى از اين قبيل.