است ، یعنی خوب است انجام یابد ولی اگر انجام نیافت مجازات ندارد ، مانند نمازهای نافله یومیه ، و یا مکروه است ، یعنی خوب است انجام‌ نیابد ولی اگر انجام یافت مجازات ندارد ، مانند سخن دنیا گفتن در مسجد که جای عبادت است ، و یا مباح است ، یعنی فعل و ترکش علی السویه است‌ مانند اغلب کارها . احکام تکلیفی همه از قبیل بکن و نکن یعنی از قبیل‌ امر و نهی و یا رخصت است . اما احکام وضعی از این قبیل نیست ، مانند زوجیت ، مالکیت ، شرطیت ، سبیت و امثال اینها .

تعبدی و توصلی

مطلب دیگر اینکه واجبات بر دو قسم است : تعبدی و توصلی . واجب تعبدی یعنی آن که در انجامش قصد قربت شرط است ، یعنی اگر انسان به قصد تقرب به خداوند ، بدون هیچ غرض دنیوی و مادی انجام دهد صحیح است و اگر نه ، صحیح نیست ، مانند نماز و روزه . اما واجب توصلی یعنی آن که فرضا به قصد تقرب به خداوند هم انجام‌ نیابد تکلیف ساقط می‌شود ، مثل اطاعت پدر و یا مادر ، یا انجام تعهدات‌ اجتماعی از قبیل اینکه انسان متعهد می‌شود که فلان کار را در مقابل فلان‌ اجرت انجام دهد ، که باید انجام دهد ، بلکه مطلق وفای به وعده و عهد این‌ طور است .