. ١ علی بن بابویه قمی متوفا در سال ٣٢٩ ، مدفون در قم ، پدر شیخ محمد بن علی بن بابویه معروف به شیخ صدوق است که در نزدیکی شهر ری مدفون‌ است . پسر ، محدث است و پدر ، فقیه و صاحب فتوا . معمولا این پدر و پسر به عنوان " صدوقین " یاد می‌شوند . . ٢ یکی دیگر از فقهاء بنام و معروف آن زمان که معاصر با علی بن‌ بابویه قمی است ، بلکه اندکی بر او تقدم زمانی دارد " عیاشی سمرقندی " صاحب تفسیر معروف است . او مردی جامع بوده است . گرچه شهرتش به‌ تفسیر است ، او را از فقهاء شمرده اند . کتب زیادی در علوم مختلف و از آن جمله در فقه دارد . ابن الندیم در الفهرست می‌گوید : " کتب او در خراسان رواج فراوان دارد " . در عین حال ما تاکنون ندیده‌ایم که در فقه‌ آراء او نقل شده باشد . شاید کتب فقهی او از بین رفته است .
عیاشی ، ابتداء سنی بود و بعد شیعه شد . ثروت فراوانی از پدر به او ارث رسید و او همه آنها را خرج جمع آوری و نسخه برداری کتب و تعلیم و تعلم و تربیت شاگرد کرد .
بعضی جعفر بن قولویه را که استاد شیخ مفید بوده است ( در فقه ) همدوره‌ علی بن معاویه بابویه و قهرا از فقهای دوره غیبت صغرا شمرده‌اند و گفته‌اند که جعفر بن قولویه شاگرد سعدبن عبدالله اشعری معروف بوده است .
[١] ولی با توجه به اینکه او استاد شیخ مفید بوده است و در سال ٣٦٧ و یا ٣٦٨ در گذشته است نمی‌توان او را معاصر

[١] الکنی و الالقاب .