به آنها رجوع کنید و مادام که به این دو رجوع نمائید گمراه نخواهید شد : کتاب خدا و عترتم" به قول و فعل و تقریر ائمه اطهار نیز استناد می‌کنند. جهت دیگر این است که سنت مرویه از رسول خدا و ائمه اطهار گاهی قطعی‌ و متواتر است و گاهی ظنی است و به اصطلاح " خبر واحد " است . آیا به‌ سنن غیر قطعی رسول خدا نیز باید مراجعه کرد یا نه ؟ اینجا است که نظریات تا حد افراط و تفریط نوسان پیدا کرده است . برخی مانند ابوحنیفه به احادیث منقوله بی اعتنا بوده‌اند . گویند ابوحنیفه در میان همه احادیث مرویه از رسول خدا تنها هفده حدیث را قابل‌ اعتماد می‌دانسته است . برخی دیگر به احادیث ضعیف نیز اعتماد می‌کرده‌اند . ولی علماء شیعه‌ معتقدند که تنها حدیث صحیح و موثق قابل اعتماد است ، یعنی اگر راوی‌ حدیث شیعه و عادل باشد ، و یا لااقل شخص راستگو و مورد وثوقی باشد به‌ روایتش می‌توان اعتماد کرد . پس باید راویان حدیث را بشناسیم و در احوال آنها تحقیق کنیم ، اگر ثابت شد که همه راویان یک حدیث مردمانی‌ راستگو و قابل اعتماد هستند به روایت آنها اعتماد می‌کنیم . بسیاری از علماء اهل تسنن نیز بر همین عقیده‌اند . به همین جهت " علم رجال " یعنی‌ علم راوی شناسی در میان مسلمین به وجود آمد . ولی اخباریین شیعه که ذکرشان گذشت تقسیم احادیث را به صحیح و موثق و ضعیف ناروا دانستند و گفتند همه احادیث خصوصا احادیث موجود در کتب‌ اربعه یعنی " کافی " ، " من