" فقه " است در میان مسلمین معمول شده است و آن کلمه " اجتهاد " است . امروز در میان ما کلمه " فقیه " و کلمه " مجتهد " مرادف‌ یکدیگرند . اجتهاد از ماده " جهد " ( به ضم جیم ) است که به معنی منتهای کوشش‌ است . از آن جهت به فقیه ، مجتهد گفته می‌شود که باید منتهای کوشش و جهد خود را در استخراج و استنباط احکام به کار ببرد . کلمه " استنباط " نیز مفید معنی بی شبیه اینها است . این کلمه از ماده " نبط " مشتق شده است که به معنی استخراج آب تحت الارضی است . گوئی فقها کوشش و سعی خویش را در استخراج احکام تشبیه کرده‌اند به‌ عملیات مقنیان که از زیر قشرهای زیادی باید آب زلال احکام را ظاهر نمایند .