نماید . و همچنین در این ایام هرگز سرمایه‌دار ورشکست نمی‌شود ، و زیرا بر اساس نظام ربوی سرمایه دار سرمایه خود را در ذمه عامل و مباشر به صورت‌ قرض قرار داده است و در هر حال دین خود را مطالبه می‌کند هر چند تمام‌ سرمایه از بین رفته باشد . در اسلام استفاده از سرمایه به صورت ربا یعنی اینکه سرمایه دار پول خود را به صورت قرض به عامل و مباشد بدهد و دین خود را به علاوه مقداری سود در هر حال بخواهد اکیدا و شدیدا ممنوع است . . ١٠ کتاب الودیعة . و دیعه یعنی امانت ، به عبارت دیگر سپردن مالی‌ نزد یک نفر و نایب گرفتن او از جانب خود برای حفظ و نگهداری . دیعه به‌ نوبه خود وظائف و تکالیفی برای " ودعی " یعنی کسی که امانتدار است‌ ایجاد می‌کند ، همچنانکه او را در صورت تلف مال اگر تقصیری نکرده باشد معاف می‌دارد . . ١١ کتاب العاریة . عاریه این است که کسی مال شخصی را می‌گیرد برای‌ اینکه از منافع آن منتفع شود . عاریه و دیعه هر دو نوعی امانت می‌باشند ، اما در ودیعه انسان مال خود را به دیگری می‌دهد برای حفظ و نگهداری و طبعا او بدون اذن مالک حق هیچگونه استفاده ندارد ، ولی عاریه این است که‌ انسان از اول مال خود را به دیگری می‌دهد که از آن بهره ببرد و بعد برگرداند . مثل اینکه کسی لباس خود را یا اتومبیل خود را یا ظروف خود را به دیگری عاریه می‌دهد .