جدا شده و هر کدام در بخش جداگانه واقع شده‌اند . سبق و رمایه به دلیل‌ اینکه مشتمل بر عقد است ، از جهاد که به خاطر آن تشریع شده به کلی جدا شده است . اقرار که از توابع کتاب القضاء است در بخشی غیر از بخش‌ کتاب القضاء واقع شده است . کتاب القضاء و کتاب الاطعمة والاشربة و کتاب الارث بدون هیچ مشابهتی به دلیل اینکه نه عبادتند و نه عقد و نه‌ ایقاع داخل در یک گروه شناخته شده‌اند . اساسا کلمه " احکام " که هم در تقسیم " محقق " و هم در دو تقسیم‌ دیگر آمده است در اینجا مفهومی نمی‌تواند داشته باشد ، اصطلاحی است نه‌ چندان مناسب برای ابوابی که نه از عباداتشان می‌توان شمرد و نه از عقود و نه از ایقاعات و نه از عادات و نه از سیاسات . شهید اول با آنکه در " قواعد " به توضیح مختصر تقسیم محقق پرداخته و تلویحا از آن دفاع کرده است ، خود عملا در کتابهای خود آن را رعایت‌ نکرده است . در " لمعه " که آخرین کتاب اوست ترتیب ابواب فقهی با ترتیب آنها در " شرایع " یکسان نیست . به نظر می‌رسد تنها بخشی که به حق بخش مستقل شناخته شده بخش عبادات‌ است ، از آنرو که در این بخش به ماهیت و طبیعت عمل توجه شده است . و اگر در سایر بخشها نیز ، همین جهت رعایت گردد ، یعنی ماهیت و طبیعت‌ موضوعات فقهی را در نظر بگیریم که برخی طبیعت قضائی دارند و حقوق مربوط به آنها