مىپردازند، از جمله:
١ - * (يحلفون بالله ما قالوا ولقد قالوا كلمة الكفر وكفروا بعد إسلامهم) * (١).
يعنى: " به خدا قسم مىخورند كه (چيزى) نگفته اند، ولى به تحقيق آنها كلام كفر را گفته اند و پس از اسلامشان كافر گشته اند ".
٢ - * (الأعراب أشد كفرا ونفاقا وأجدر ألا يعلموا حدود ما أنزل الله على رسوله والله عليم حكيم) * (٢).
يعنى: " اعراب شديدترين كفر و نفاق را دارا هستند و در نادانى احكامى كه خداوند بر رسولش فرو مىفرستد سزاوارترند، وخداوند دانا وحكيم است ".
٣ - * (و من الناس من يقول ءامنا بالله وباليوم الاخر و ما هم بمؤمنين - يخادعون الله والذين ءامنوا و ما يخدعون إلا أنفسهم و ما يشعرون - في قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا ولهم عذاب أليم بما كانوا يكذبون) * (٣).
يعنى: " گروهى از مردم مىگويند: ما به خدا و روز جزا ايمان آورده ايم، ولى آنها مؤمن نيستند - مىخواهند خدا و مؤمنين را فريب دهند در حالى كه جز خود را فريب نمىدهند، اما اين را

(١) سوره توبه، آيه ٧٤.
(٢) سوره توبه، آيه ٩٧.
(٣) سوره بقره، آيات ٨ و ٩ و ١٠.

(٧١)