نمىتوانستند نزد او بيايند (١).
٨ - در جائى مىگويد: من از پيامبر خدا دو ظرف نگاه داشته ام، يكى را پخش كردم، اما اگر ديگرى را پخش مىنمودم اين حلقوم را مىبريدند (٢).
" ابو هريرة " با اين سخن خود پرده از راز علت منع " ابوبكر " و " عمر " از نقل حديث برمىدارد، آيا آن ظرف مناقب على و اهل بيت (عليهم السلام) نبود؟!
٩ - همين " ابو هريرة " مىگويد:
- " اگر دو آيه در كتاب خدا نبود من هيچ حديثى را روايت نمىكردم، آنگاه اين آيه را تلاوت نمود:
- * (إن الذين يكتمون ما أنزلنا من البينات والهدى من بعد ما بيناه للناس في الكتاب أولئك يلعنهم الله ويلعنهم اللاعنون) * (٣).
يعنى: " همانا آنان كه بينات هدايتى را كه ما نازل كرديم پس از بيانش در كتاب، براى مردم كتمان مىكنند، خداوند و تمامى لعنت كنندگان آنها را لعنت مىنمايند ".

(١) " ابن ابى الحديد " مىگويد: " ابو هريره " در حالى كه فرماندار " مدينه " بود در كوچه و خيابان همراه بچه ها غذا مىخورد و با آنها بازى مىكرد.... در بازار راه مىرفت همين كه به فردى مىرسيد كه در جلو او راه مىرود با پايش بر زمين مىزد و مىگفت: راه را باز كنيد، راه را باز كنيد، امير آمده است. (همان مدرك ص ٦٩).
(٢) صحيح " بخارى "، كتاب الايمان، باب حفظ العلم، ح ٣، ج ١، ص ٤١.
(٣) سوره بقره، آيه ١٥٩ و آيه بعدش كه مىفرمايد: * (إلا الذين تابوا....) *.

(١٣٩)