چكيده انديشه‌ها (فارسي)
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٣ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨١ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

چكيده انديشه‌ها (فارسي) - الدكتور محمد التيجاني - الصفحة ١٣٥

يعنى: " برويد گم شويد و با من سخن نگوئيد " (١).
١١ - " عبد الله بن عمر " پشت سر يك چنين فردى - يعنى " حجاج " - نماز مىخواند (٢) و با او بيعت مىكند در حالى كه از بيعت كردن با على (عليه السلام) و نماز خواندن پشت سرش ابا مىنمايد بر همين اساس هم علماى اهل سنت فتوا مىدهند كه نماز پشت سر نيكوكار و تبهكار و مؤمن و فاسق درست است چون " عبد الله بن عمر " پشت سر " حجاج " كافر و " نجدة بن عامر " خارجى نماز خواند (٣).
١٢ - جالب اينجاست كه خود " عبد الله بن عمر " از رسول خدا (صلى الله عليه وآله) نقل مىكند كه فرمود:
- " در قبيله " ثقيف " يك دروغگوى ويرانگر وجود دارد " (٤).

(١) تاريخ مدينه " دمشق "، ج ١٢، ص ١٩٢.
(٢) الطبقات الكبرى، " ابن سعد "، احوالات " عبد الله بن عمر "، ج ٤، ص ١٤٩، و تاريخ مدينة " دمشق "، " ابن عساكر "، ج ١٢، ص ١٢٣.
(٣) المحلى " ابن حزم " جواز امامة الفاسق، ج ٤، ص ٣ - ٢١٢.
(٤) مسند امام " احمد بن حنبل " ج ٢، ص ٩٢، و تاريخ مدينة " دمشق "، " ابن عساكر "، ج ١٢، ص ١٢٢، وى در صفحات ١٦٨ و ١٦٩ و ١٧٠ همان جلد از امام على (ع) نقل مىكند كه حضرت بر بلاى منبر فرمود:
- " بار خدايا من به اين مردم اعتماد كردم ولى آنها به من خيانت نمودند، برايشان دلسوزى كردم ولى آنها مرا فريب دادند، بار الها جوان " ثقيف " را بر اينان مسلط ساز كه همچون دوران جاهليت با جانها و مالهايشان رفتار نمايد ".
در خطبه ١١٦ نهج البلاغه نيز مىفرمايد: "... به خدا سوگند جوان " ثقيف " بر شما مسلط خواهد شد ". (اهل سنت واقعى، ج ١، ص ٢٣١ تا ص ٢٣٥ وج ٢، ص ١١٦ تا ص ١٣٧.
(١٣٥)