" درباره بزرگوارى هيچ يك از ياران پيامبر (صلى الله عليه وآله) به اندازه على (عليه السلام) حديث حسن به دست ما نرسيده است " (١).
اما شيعيان بر اساس روايات فراوانى كه حتى اهل سنت نيز آن را نقل كرده اند، مصداقش را دوازده امام خويش مىدانند، از جمله:
پيامبر در جواب يك يهودى كه از جانشينانش سؤال كرد فرمود:
- " جانشين من على، بعد حسن و حسين، بعد فرزندان حسين: على، محمد، جعفر، موسى، على، محمد، على، حسن، آنگاه محمد مهدى (عج) مىباشند " (٢).
اهل سنت مىگويند:
تصريحى درباره خلافت از جانب پيامبر (صلى الله عليه وآله) نيامده، و خلافت جز با شورا ممكن نيست، و " ابابكر " با رأى بزرگان از

(١) مستدرك " حاكم "، كتاب معرفة الصحابة، مناقب أمير المؤمنين على بن ابى طالب، ج ٣، ص ١٧، و مناقب " خوارزمى "، چاپ جامعه مدرسين، ص ٣٤. (اهل سنت واقعى، ص ٦٩ تا ٧٩).
(٢) ينابيع المودة، " قندوزى حنفى "، باب ٧٦، ص ٤٤١.
(اهل سنت واقعى، ج ١، ص ١٠٩، وص ١٢٧) به علاوه با بررسى روش زندگى ائمه اى كه شيعه معرفى مىكند با آنهائى كه اهل سنت معرفى مىنمايند حقيقت بر ايمان بهتر آشكار مىشود.

(٦١)