داد كه هزاران نفر از برترين صحابه را به قتل برسانند و به نواميس آنها تعرض كنند كه تنها هزار دختر بدون شوهر حامله شدند، و از بقيه هم بيعت مىگيرد كه برده اش باشند.
- آنگاه شعر مىسرايد كه:
" اى كاش پدران من كه در بدر هلاك شدند زنده بودند، و خرسند مىشدند و مىگفتند يزيد دستت درد نكند، بنى هاشم با حكومت بازى كردند، هيچ خبرى نيست و هيچ وحيى نازل نشده است ".
- به اين هم اكتفا نكرده كعبه را نيز به آتش مىكشد و در حرم امن الهى نيكان از اصحاب را به شهادت مىرساند.
- اينها همه به اضافه شرابخوارى و زنا و غنا و رقص علنى او (١).
٥ - مردم را با اصرار وادار به دشنام دادن به على بن ابى طالب (عليه السلام) مىنمود (٢).
٦ - آتش جنگ با أمير المؤمنين على (عليه السلام) را افروخت و در نتيجه هزاران مسلمان را به كشتن داد.

(١) از آگاهان بپرسيد، ج ١، ص ٨٩، تا ص ١٠٢، اگر سخن " ابوسفيان " در دوران خلافت " عثمان " كه در ص ١٠٧ گذشت را به اين دو گفتار اضافه كنيم كفر " ابو سفيان " و " معاويه " و " يزيد " به وضوح برايمان آشكار مىگردد.
(٢) صحيح " مسلم "، كتاب فضائل الصحابة، باب ٤ فضائل على بن أبى طالب، ح آخر، ج ٤، ص ١٨٧٤.

(١٢١)