* (إنى جاعلك للناس إماما قال و من ذريتى قال لا ينال عهدى الظالمين) * (١).
يعنى: " من تو را پيشواى مردم قرار دادم، (ابراهيم) گفت: از فرزندانم (نيز)، گفت: عهد من ظالمين را شامل نمىشود ".
و مىدانيم كه " ابوبكر " و " عمر " و " عثمان " بيشتر ايام عمرشان را در شرك و بت پرستى گذرانده اند و تنها على (عليه السلام) بود كه جز خداوند معبودى نداشت و از ظلم شرك دور بوده است.
آياتى هم صرفا در مورد امامت على (عليه السلام) آمده است از جمله:
٢ - * (إنما وليكم الله ورسوله والذين ءامنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكوة وهم راكعون) * (٢).
يعنى: " ولى و حاكم شما فقط خدا و پيامبرش و كسانى هستند كه نماز را بر پا مىدارند و در حال ركوع انفاق مىنمايند " (٣).
٣ - * (يا أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك وإن لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمك من الناس) * (٤).
يعنى: " اى پيامبر، آنچه را كه از جانب پروردگارت بر تو

(١) سوره بقره، آيه ١٢٤.
(٢) سوره مائده، آيه ٥٥.
(٣) مفسرين نقل كرده اند كه منظور آيه على (عليه السلام) است كه در ركوع نماز انگشتر خود را به سائل داد، از جمله: " زمخشرى " در تفسير كشاف، ذيل آيه شريفه، ج ١، ص ٦٤٩ و " طبرى " در تفسيرش: جامع البيان في تفسير القرآن، ذيل آيه شريفه، ج ٦، ص ١٨٦.
(٤) سوره مائده آيه ٦٧.

(٥٧)