بعد گفت: برادران ما از مهاجرين بيشتر در بازار سرگرم معامله بودند و برادران ما از انصار بيشتر سرگرم پرداختن به اموال و دارايى خويش بودند، اما " ابوهريره " هميشه براى سير كردن شكم خود همراه پيامبر بود و در صحنه هايى حاضر مىشد كه آنها نبودند و چيزهائى را حفظ مىكرد كه آنها حفظ نمىكردند " (١).
از او مىپرسيم: پس چرا آن ظرف ديگر را كتمان كردى و نقل ننمودى؟!
١٠ - حتى " ابو حنيفه " نيز به روايات او عمل نمىكند و وى را عادل نمىداند اگر چه از اصحاب رسول خدا (صلى الله عليه وآله) باشد (٢).
* * * با وجود اين اوصاف، و پرونده هاى پر از خلاف، آيا مىتوان حكم به عدالت تمامى صحابه كرد؟!!
اهل سنت تمامى اين خلافها را با يك كلمه توجيه مىكنند كه همان اجتهاد مىباشد غافل از اينكه بر هر مسلمان واجب است مرز خود را بشناسد و با نظر شخصى خود در مسأله اى كه فرمانى از خدا وپيامبر رسيده چيزى نگويد زيرا اين كار كفرى آشكار است، از قرآن بشنويد كه مىفرمايد:
- * (وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لأدم فسجدوا إلا إبليس أبى

(١) صحيح " بخارى "، كتاب الايمان، باب حفظ العلم، ح ١، ج ١، ص ٤٠.
(٢) شرح نهج البلاغه، " ابن أبى الحديد "، خ ٥٧، ج ٤، ص ٦٨، (اهل سنت واقعى، ج ٢، ص ١٠٢ تا ١١٥، و از خدا پروا كنيد، ص ٨ - ٨٧.

(١٤٠)