مىدهند.
آورده اند كه " عمر " در خواب بود كه مؤذن او را با جمله " الصلاة خير من النوم " - يعنى نماز از خواب بهتر است - بيدار كرد، او خوشش آمد و دستور داد آن را جزء اذان صبح قرار دهند (١)، از طرف ديگر چون مىخواست كه مردم با تكيه بر نماز جهاد را كنار نگذارند جمله " حى على خير العمل " را از اذان حذف كرد (٢)، پس اذان اهل سنت با اذان نبوى دو تفاوت دارد.
ممكن است اشكال شود كه شيعيان نيز شهادت به ولايت حضرت على (عليه السلام) را به اذان افزوده اند.
در پاسخ مىگوئيم كه هيچيك از مراجع شيعه فتوا به جزئيت اين شهادت در اذان و اقامه نداده اند بلكه اگر كسى به اين قصد آن را بگويد بدعت و حرام مرتكب شده است.
ولى سزاوار است كه طرفين از اين اختلاف دست بردارند و اضافات را بزدانيد و كاستى را سر جايش بگذارند، در نتيجه چون زمان پيامبر (صلى الله عليه وآله) اذان بگويند (٣).
د: استقلال علما علماى شيعه استقلال دارند و به حاكمان وابسته نيستند زيرا

(١) مدرك فوق، ص ٣٥٥، ش ٢٣٢٤٣.
(٢) مدرك فوق، ص ٣٤٢، ش ٢٣١٧٤.
(٣) (اهل بيت كليد مشكلها، ص ٢١٧ تا ص ٢٤٤).

(١٧٧)