چكيده انديشه‌ها (فارسي)
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٣ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨١ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

چكيده انديشه‌ها (فارسي) - الدكتور محمد التيجاني - الصفحة ١٧٠

" عمر " جايز بود اما وى پس از مدتى آن را ممنوع نمود:
١ - " جابر بن عبد الله " مىگويد: ما در زمان رسول خدا (صلى الله عليه وآله) و " ابوبكر " روزها با يك كف دست خرما يا آرد تمتع مىكرديم تا اينكه " عمر " از آن نهى كرد " (١).
٢ - " خود عمر اعلام كرد كه: دو متعه در دوران رسول الله آزاد بود ولى من از آنها نهى مىكنم و كسى كه آنها را انجام دهد عقاب مىنمايم: متعه حج و متعه بانوان " (٢).
٣ - " عمران بن حصين " مىگويد: آيه متعه در كتاب خدا بود و ما در زمان رسول خدا (صلى الله عليه وآله) به آن عمل كرديم و قرآن آن را تحريم نكرد وپيامبر آن را نهى نفرمود تا از دنيا رفت، ولى يك نفر به ميل و نظر خودش چيزى گفت " (٣).
٤ - " امام على (عليه السلام) مىفرمايد: متعه رحمتى است كه خداوند با آن بندگانش را مورد مهر قرار داده كه اگر نهى " عمر " نبود جز انسان بدبخت كسى زنا نمىكرد " (٤).
٥ - گذشت كه حتى " عبد الله بن عمر " نيز على رغم نهى

(١) صحيح " مسلمكتاب النكاح، باب ٣، نكاح المتعة، ح ٧، ج ٢، ص ١٠٢٣.
(٢) تفسير كبير " امام فخر رازى "، ذيل آيه ٢٤ سوره نساء، ج ١٠، ص ٥٠.
(٣) صحيح " بخارى "، كتاب التفسير، سوره بقره، آيه ١٩٦ * (فمن تمتع بالعمرة الى الحج) *، ح ١، ج ٦، ص ٣٣.
(٤) تفسير كبير " امام فخر رازى "، ذيل آيه ٢٤ سوره نساء، ج ١٠، ص ٥٠، وجامع البيان في تفسير القرآن، " جرير طبرى "، ذيل آيه فوق، ج ٥، ص ٩.
(١٧٠)