كرده است.
در گفتگو با علماى اهل سنت مىبينيد در هر فرصتى مىگويند: " عن عبد الله بن عمر - رضى الله عنهما - ".
اما وقتى به تاريخ نظر مىكنيم چيز ديگرى مىبينيم، مثلا:
١ - نمىدانست كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) به زنان اجازه داده است كه در حال احرام كفش دوخته بپوشند، و فتوا مىداد كه اين كار حرام است (١).
٢ - وقتى به هنگام مرگ " عمر " به او پيشنهاد مىشود كه فرزندش " عبد الله " را جانشين خودسازى، مىگويد: " او نمىداند چگونه بايد همسرش را طلاق گويد ".
٣ - تمامى روايات نقل شده از اهل سنت درباره على (عليه السلام) را ناديده گرفته مىگويد:
- " ما در حضور پيامبر برترين انسانها را " ابوبكر " بعد " عمر " و بعد " عثمان " مىدانستيم " (٢).

(١) سنن " أبى داود "، كتاب مناسك الحج، باب ٣١ ما يلبس المحرم، ح آخر، ج ٢، ص ٧ - ١٦٦، ومسند امام " احمد بن حنبل "، ج ٢، ص ٢٩.
(٢) صحيح " بخارى "، باب " فضل ابى بكر "، ح ١، ج ٥، ص ٥، آنگاه در ص ٩ به " محمد بن حنفيه " نسبت مىدهد كه گفت: به پدرم گفتم كدامين مردم بعد از رسول خدا (صلى الله عليه وآله) بهتر هستند؟ گفت: " ابوبكر "، گفتم: سپس كه؟ گفت: سپس " عمر " در حالى كه مىترسيدم بگويد " عثمان " - گفتم: آنگاه تو؟ گفت: من همانند يكى از مسلمانان بودم!!

(١٣٠)