وهابيت بر سر دو راهى
(١)
فصل اول عوامل سقوط
١١ ص
(٢)
آيا وهّابيّت به پايان عمر خود نزديك مىشود؟!
١٣ ص
(٣)
1- خشونت فوق العاده
١٦ ص
(٤)
گروه طالبان
١٨ ص
(٥)
مقدّمه
٩ ص
(٦)
سپاه صحابه
٢٤ ص
(٧)
خشونت در عراق
٢٩ ص
(٨)
خشونت در زادگاه وهّابيّت
٢٩ ص
(٩)
ريشههاى خشونت در تعليمات پيشوا
٣١ ص
(١٠)
چراغ سبز براى خشونت
٣٩ ص
(١١)
خشونت و ضربه شديد بر پايههاى اسلام
٣٩ ص
(١٢)
تضادّ عجيب
٤١ ص
(١٣)
به صراحت اعلام مىكنيم
٤٢ ص
(١٤)
2- تحميل عقيده
٤٥ ص
(١٥)
يك خاطره تلخ!
٤٧ ص
(١٦)
وظيفه اصلى متولّيان خانه خدا
٥٠ ص
(١٧)
بدترين صورت تحميل عقيده!
٥٣ ص
(١٨)
وهّابيان روشنفكر و ميانهرو
٥٥ ص
(١٩)
3- تعصب شديد و افراطى
٥٧ ص
(٢٠)
4- عدم آشنايى به ارزشهاى فرهنگى
٦٣ ص
(٢١)
نابود كردن گرانبهاترين آثار تاريخى اسلام
٦٣ ص
(٢٢)
تضادّى ديگر چرا هنوز بارگاه پيامبر برپاست؟!
٦٥ ص
(٢٣)
5- جمود و مخالفت با هر پديده نوين
٦٩ ص
(٢٤)
دلايل ناكامى ابن تيميّة
٧٥ ص
(٢٥)
تضادّى ديگر!
٧٤ ص
(٢٦)
6- ضعف منطق و برداشت نادرست از شش واژه قرآنى
٨٣ ص
(٢٧)
نقد و بررسى
٨٥ ص
(٢٨)
الف) مفهوم «شرك»
٨٨ ص
(٢٩)
ب) مفهوم «إله»
٩١ ص
(٣٠)
توضيح بيشتر
٩١ ص
(٣١)
ج) مفهوم «عبادت»
٩٧ ص
(٣٢)
د) مفهوم «شفاعت»
٩٩ ص
(٣٣)
عذر ناموجّه
١٠٤ ص
(٣٤)
ه) مفهوم «دعا در قرآن»
١٠٦ ص
(٣٥)
نتيجه
١١٢ ص
(٣٦)
و) بدعت در كتاب و سنّت
١١٣ ص
(٣٧)
فصل دوم فريادهايى از حرمين شريفين
١٢٣ ص
(٣٨)
1- فريادى كه از مكه برخاست
١٢٥ ص
(٣٩)
السيد محمد بن علوى و نقد شجاعانهاش
١٢٥ ص
(٤٠)
نمونههايى از تقريظهاى كتاب
١٢٧ ص
(٤١)
محتواى كتاب
١٣٠ ص
(٤٢)
يادآورى لازم
١٣٤ ص
(٤٣)
وهّابيّون جديد
١٣٧ ص
(٤٤)
الف) قشر جديد وهّابى
١٣٧ ص
(٤٥)
2- فريادى ديگر از نويسنده شجاعى ديگر
١٤٣ ص
(٤٦)
كتاب داعية و ليس نبياً!
١٤٣ ص
(٤٧)
ب) خطر غلاة
١٣٩ ص
(٤٨)
فشردهاى از كتاب «داعية و ليس نبياً»
١٥١ ص
(٤٩)
فصل دوم
١٥٥ ص
(٥٠)
فصل اول نقد كشف الشبهات
١٥٣ ص
(٥١)
غلو و زيادهروى درباره صالحان
١٥٣ ص
(٥٢)
تناقض در كلمات شيخ
١٥٨ ص
(٥٣)
فصل سوّم ادامه راه
١٥٩ ص
(٥٤)
مهمترين اتّهامات پيشوايان وهّابى
١٦٣ ص
(٥٥)
3- آخرين سخن بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى در محكوم ساختن خشونتهاى وهّابيان
١٦٧ ص
(٥٦)
بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٦٩ ص
(٥٧)
بيان من هيئة كبار العلماء
١٦٩ ص
(٥٨)
ترجمه بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٧٤ ص
(٥٩)
تحليل كوتاهى در مورد اين بيانيّه
١٧٩ ص
(٦٠)
توصيه دوستانه به علماى حجاز
١٨٣ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص

وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - به صراحت اعلام مىكنيم

به صراحت اعلام مى‌كنيم‌

اين جانب به عنوان يكى از خادمان علوم اسلامى با صداى رسا مى‌گويم آنچه را اين گروه خشن (وهّابيان متعصّب) از اسلام ترسيم كرده‌اند اسلام واقعى نيست، يك برداشت شخصى از سوى افرادى است كه بهره كمى از علوم اسلامى داشته‌اند و اكثريّت قريب به اتّفاق علماى اسلام با آن مخالفند.

ما در بخش آخر اين كتاب بر اساس آيات صريح قرآن و روايات اسلامى، خطاى آنها را در اين برداشت روشن خواهيم ساخت تا افراد معتدلى كه در ميان آنها هستند و به دليل و منطق پايبند مى‌باشند بدانند صراط مستقيم اسلام جاى ديگر است.

من در پيشگاه علماى اسلام سر تكريم فرود مى‌آورم و از همه تقاضا مى‌كنم دست به دست هم دهند و يك صدا بگويند اين گروه اندك متعصّب كه همه را- جز خودشان- «مشرك» مى‌پندارند و به همين دليل خون و مال آن‌ها را مباح مى‌شمرند، نمايندگان اسلام واقعى نيستند. بديهى است چنين مسلكى در دنياى امروز جايى ندارد و در سراشيبى سقوط است و پايان عمرش نزديك مى‌باشد و ما بايد اسلام را كه دين محبّت است در شكل واقعى‌اش به جهانيان عرضه كنيم تا مورد پذيرش قرار گيرد و اسلام همچنان به سير خود در جهان ادامه دهد و قلوب و افكار را تسخير كند.

از همه عجيب‌تر اين كه خشونت اين گروه دامان حكومتى را كه‌