وهابيت بر سر دو راهى
(١)
فصل اول عوامل سقوط
١١ ص
(٢)
آيا وهّابيّت به پايان عمر خود نزديك مىشود؟!
١٣ ص
(٣)
1- خشونت فوق العاده
١٦ ص
(٤)
گروه طالبان
١٨ ص
(٥)
مقدّمه
٩ ص
(٦)
سپاه صحابه
٢٤ ص
(٧)
خشونت در عراق
٢٩ ص
(٨)
خشونت در زادگاه وهّابيّت
٢٩ ص
(٩)
ريشههاى خشونت در تعليمات پيشوا
٣١ ص
(١٠)
چراغ سبز براى خشونت
٣٩ ص
(١١)
خشونت و ضربه شديد بر پايههاى اسلام
٣٩ ص
(١٢)
تضادّ عجيب
٤١ ص
(١٣)
به صراحت اعلام مىكنيم
٤٢ ص
(١٤)
2- تحميل عقيده
٤٥ ص
(١٥)
يك خاطره تلخ!
٤٧ ص
(١٦)
وظيفه اصلى متولّيان خانه خدا
٥٠ ص
(١٧)
بدترين صورت تحميل عقيده!
٥٣ ص
(١٨)
وهّابيان روشنفكر و ميانهرو
٥٥ ص
(١٩)
3- تعصب شديد و افراطى
٥٧ ص
(٢٠)
4- عدم آشنايى به ارزشهاى فرهنگى
٦٣ ص
(٢١)
نابود كردن گرانبهاترين آثار تاريخى اسلام
٦٣ ص
(٢٢)
تضادّى ديگر چرا هنوز بارگاه پيامبر برپاست؟!
٦٥ ص
(٢٣)
5- جمود و مخالفت با هر پديده نوين
٦٩ ص
(٢٤)
دلايل ناكامى ابن تيميّة
٧٥ ص
(٢٥)
تضادّى ديگر!
٧٤ ص
(٢٦)
6- ضعف منطق و برداشت نادرست از شش واژه قرآنى
٨٣ ص
(٢٧)
نقد و بررسى
٨٥ ص
(٢٨)
الف) مفهوم «شرك»
٨٨ ص
(٢٩)
ب) مفهوم «إله»
٩١ ص
(٣٠)
توضيح بيشتر
٩١ ص
(٣١)
ج) مفهوم «عبادت»
٩٧ ص
(٣٢)
د) مفهوم «شفاعت»
٩٩ ص
(٣٣)
عذر ناموجّه
١٠٤ ص
(٣٤)
ه) مفهوم «دعا در قرآن»
١٠٦ ص
(٣٥)
نتيجه
١١٢ ص
(٣٦)
و) بدعت در كتاب و سنّت
١١٣ ص
(٣٧)
فصل دوم فريادهايى از حرمين شريفين
١٢٣ ص
(٣٨)
1- فريادى كه از مكه برخاست
١٢٥ ص
(٣٩)
السيد محمد بن علوى و نقد شجاعانهاش
١٢٥ ص
(٤٠)
نمونههايى از تقريظهاى كتاب
١٢٧ ص
(٤١)
محتواى كتاب
١٣٠ ص
(٤٢)
يادآورى لازم
١٣٤ ص
(٤٣)
وهّابيّون جديد
١٣٧ ص
(٤٤)
الف) قشر جديد وهّابى
١٣٧ ص
(٤٥)
2- فريادى ديگر از نويسنده شجاعى ديگر
١٤٣ ص
(٤٦)
كتاب داعية و ليس نبياً!
١٤٣ ص
(٤٧)
ب) خطر غلاة
١٣٩ ص
(٤٨)
فشردهاى از كتاب «داعية و ليس نبياً»
١٥١ ص
(٤٩)
فصل دوم
١٥٥ ص
(٥٠)
فصل اول نقد كشف الشبهات
١٥٣ ص
(٥١)
غلو و زيادهروى درباره صالحان
١٥٣ ص
(٥٢)
تناقض در كلمات شيخ
١٥٨ ص
(٥٣)
فصل سوّم ادامه راه
١٥٩ ص
(٥٤)
مهمترين اتّهامات پيشوايان وهّابى
١٦٣ ص
(٥٥)
3- آخرين سخن بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى در محكوم ساختن خشونتهاى وهّابيان
١٦٧ ص
(٥٦)
بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٦٩ ص
(٥٧)
بيان من هيئة كبار العلماء
١٦٩ ص
(٥٨)
ترجمه بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٧٤ ص
(٥٩)
تحليل كوتاهى در مورد اين بيانيّه
١٧٩ ص
(٦٠)
توصيه دوستانه به علماى حجاز
١٨٣ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص

وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - ب) خطر غلاة

متمركز كرده است، و بسيارى از منابع كلمات خود را به كتاب «الدرر السنية» آدرس مى‌دهد.

بد نيست بدانيد اين كتاب (الدرر السنية) گردآورى «عبد الرحمن بن محمّد بن قاسم الحنبلى» است كه مجموعه كتاب‌ها، رساله‌ها و نامه‌هاى «محمّد بن عبد الوهّاب» و جمعى از سران وهّابيّت را از زمان شيخ تا امروز در آن جمع كرده است. او در سال ١٣٩٢ قمرى بدرود حيات گفت. «بن باز» فقيه معروف وهّابى كه در سال‌هاى اخير چشم از جهان فرو بست، اين كتاب را جزء دروس يوميّه خود قرار داده و تدريس مى‌كرد. اين كتاب بيش از ده مجلّد و منبع بسيار خوبى براى آگاهى از افكار وهّابيان است.

٦- البتّه اين عالم شجاع و نويسنده كتاب «داعية و ليس نبياً» از فشارها و تهديدهاى تندروان وهّابى در امان نماند و حكم تكفير او را تاكنون صادر كرده‌اند، (همان گونه كه حكم تكفير عالم فقيد «بن علوى مالكى» را صادر كردند) و در آينده به چه سرنوشتى گرفتار شود، روشن نيست، ولى هر چه باشد او با اين كتاب خدمتى بزرگ به جهان اسلام كرده و ثابت نموده آن تكفيرها و خون‌ريزى‌ها، از اسلام بيگانه است و مولود افكار سست و نادرست و برداشت‌هاى غلطى است كه گروهى از ناآگاهان از آموزه‌هاى اسلامى داشته‌اند.

٧- او در بحث‌هاى مقدّماتى كتاب خود مى‌گويد: «حقيقت اين است كه من اين قرائت جديد از كتاب‌هاى محمّد بن عبد الوهّاب را