وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - فشردهاى از كتاب «داعية و ليس نبياً»
فصل اول: نقد كشف الشبهات
با اين كه كتاب كشف الشبهات كه از معروفترين كتب شيخ است، كتاب بسيار كوچكى است (در حدود ٧٠ صفحه)، ابن فرحان در نقد خود سى و سه ايراد قابل ملاحظه بر او مىگيرد و سخنان پيشواى وهّابيون را به خصوص در مسأله «تكفير» به نقد مىكشد و قبلًا ابراز تعجّب مىكند كه چگونه علماى وهّابى اين همه خطا و اشتباه را در كلمات شيخ ناديده گرفته و به سادگى از آن گذشتهاند.
سپس مىافزايد: اگر بعضى از آنان، حتّى چند مورد از خطاهاى وى را يادآور شده بودند، من ضرورتى براى نوشتن اين كتاب نمىديدم، ولى چه كنم كه همه سكوت كردند.
بد نيست در اينجا به اولين و آخرين ايراد او (از ٣٣ مورد) اشاره كنم.
غلو و زيادهروى درباره صالحان
محمّد بن عبد الوهّاب در آغاز كتاب «كشف الشبهات» مىگويد:
«توحيد، دين پيامبرانى است كه خدا آنها را به سوى بندگانش فرستاده است، اول آنها نوح عليه السلام است، خداوند او را به سوى قومش فرستاد در زمانى كه آنها درباره «صالحان» غلو كرده بودند».
سپس «ابن فرحان» مىگويد: آغاز اين سخن صحيح است ولى پايانش ناصواب و مقدّمهاى است براى تكفير!