وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨ - مقدّمه

امام وهّابيان- طبق اسناد قطعى كه به آن اشاره خواهيم كرد- مسلمانان عصر ما را به دو دليل از مشركان عصر جاهليّت بدتر مى‌شمرد و با چنين قضاوتى معلوم است، آنها چه بر سر مسلمانان خواهند آورد، نيازى به مراجعه تاريخ نيست، نگاهى به عصر خودمان بيندازيم.

از جمله ميوه‌هاى تلخ اين شجره خشونت، در عصر ما «طالبان» و «سپاه صحابه» و بعضى از گروه‌هاى ديگر مانند «القاعده» هستند و ديديم كه هر كدام از اين‌ها چه تصوير زشتى از اسلام در اذهان جهانيان ترسيم كردند و ضربه‌اى را كه آنها به اسلام كه در حال پيشروى در جهان است، وارد آوردند ضربه‌اى جبران‌ناپذير است.

اجازه دهيد نخست كمى طالبان را بشناسيم.

گروه طالبان‌

در سال ١٩٩٤ ميلادى توسّط «ملّا محمّد عمر» در قسمت جنوبى افغانستان در شهر «قندهار» تأسيس شد و از سال ١٩٩٦ تا سال ٢٠٠١ قسمت معظم كشور افغانستان را تحت سيطره خود داشت.

حركت اوّليه طالبان به صورت ضعيف در سال‌هاى بين ١٩٧٩ تا ١٩٨٥ شكل گرفت. در آن ايّام ميان افغانستان و شوروى جنگ در گرفته بود و هرج و مرجى كه در فضاى افغانستان حاكم بود، فرصتى را براى حركت طالبان بوجود آورده بود.