وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤ - سپاه صحابه
سپاه صحابه
قرنها شيعيان و اهل تسنّن در شبه قارّه هند در كنار هم به عنوان برادران مسلمان مىزيستند، تا زمانى كه وهّابيّون متعصّب به عنوان سپاه صحابه شروع به كشت و كشتار شيعيان كردند و با استفاده از ترورهاى بىرحمانه خون اين گروه از مسلمين را اعمّ از زن و مرد و كودك به خاك ريختند، آنها نيز در بعضى از موارد به مقابله برخاستند و ناامنى محيط را فرا گرفت.
پيدايش و حركت اين گروه از ديد خبرگزارىهاى جهان چنين است:
اين سپاه كه ادّعا دارد پيرو دين پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بوده و از اين رو خود را «سپاه صحابه» ناميده است، گروهى افراطى است و يكى از فرق اهل تسنّن را در بر مىگيرد.
اين گروه در اوايل دهه ١٩٨٠ توسّط يك روحانى سنّى به نام «مولانا حقنواز جهنگوى» تأسيس شد كه مصادف با سالهاى اوّل انقلاب اسلامى در ايران بود و علّت پايهريزى گروه صحابه اين بود كه از تأثيرگذارى انقلاب اسلامى ايران بر مردم پاكستان جلوگيرى كند.
اين گروه يكى از اهداف مهمّ خود را مبارزه با عزادارى امام حسين عليه السلام و در واقع تخطئه قيام آن حضرت مىدانستند و مجلّه «خلافت راشده» در طول سالهاى انتشار خود بارها اين خواسته را