وهابيت بر سر دو راهى
(١)
فصل اول عوامل سقوط
١١ ص
(٢)
آيا وهّابيّت به پايان عمر خود نزديك مىشود؟!
١٣ ص
(٣)
1- خشونت فوق العاده
١٦ ص
(٤)
گروه طالبان
١٨ ص
(٥)
مقدّمه
٩ ص
(٦)
سپاه صحابه
٢٤ ص
(٧)
خشونت در عراق
٢٩ ص
(٨)
خشونت در زادگاه وهّابيّت
٢٩ ص
(٩)
ريشههاى خشونت در تعليمات پيشوا
٣١ ص
(١٠)
چراغ سبز براى خشونت
٣٩ ص
(١١)
خشونت و ضربه شديد بر پايههاى اسلام
٣٩ ص
(١٢)
تضادّ عجيب
٤١ ص
(١٣)
به صراحت اعلام مىكنيم
٤٢ ص
(١٤)
2- تحميل عقيده
٤٥ ص
(١٥)
يك خاطره تلخ!
٤٧ ص
(١٦)
وظيفه اصلى متولّيان خانه خدا
٥٠ ص
(١٧)
بدترين صورت تحميل عقيده!
٥٣ ص
(١٨)
وهّابيان روشنفكر و ميانهرو
٥٥ ص
(١٩)
3- تعصب شديد و افراطى
٥٧ ص
(٢٠)
4- عدم آشنايى به ارزشهاى فرهنگى
٦٣ ص
(٢١)
نابود كردن گرانبهاترين آثار تاريخى اسلام
٦٣ ص
(٢٢)
تضادّى ديگر چرا هنوز بارگاه پيامبر برپاست؟!
٦٥ ص
(٢٣)
5- جمود و مخالفت با هر پديده نوين
٦٩ ص
(٢٤)
دلايل ناكامى ابن تيميّة
٧٥ ص
(٢٥)
تضادّى ديگر!
٧٤ ص
(٢٦)
6- ضعف منطق و برداشت نادرست از شش واژه قرآنى
٨٣ ص
(٢٧)
نقد و بررسى
٨٥ ص
(٢٨)
الف) مفهوم «شرك»
٨٨ ص
(٢٩)
ب) مفهوم «إله»
٩١ ص
(٣٠)
توضيح بيشتر
٩١ ص
(٣١)
ج) مفهوم «عبادت»
٩٧ ص
(٣٢)
د) مفهوم «شفاعت»
٩٩ ص
(٣٣)
عذر ناموجّه
١٠٤ ص
(٣٤)
ه) مفهوم «دعا در قرآن»
١٠٦ ص
(٣٥)
نتيجه
١١٢ ص
(٣٦)
و) بدعت در كتاب و سنّت
١١٣ ص
(٣٧)
فصل دوم فريادهايى از حرمين شريفين
١٢٣ ص
(٣٨)
1- فريادى كه از مكه برخاست
١٢٥ ص
(٣٩)
السيد محمد بن علوى و نقد شجاعانهاش
١٢٥ ص
(٤٠)
نمونههايى از تقريظهاى كتاب
١٢٧ ص
(٤١)
محتواى كتاب
١٣٠ ص
(٤٢)
يادآورى لازم
١٣٤ ص
(٤٣)
وهّابيّون جديد
١٣٧ ص
(٤٤)
الف) قشر جديد وهّابى
١٣٧ ص
(٤٥)
2- فريادى ديگر از نويسنده شجاعى ديگر
١٤٣ ص
(٤٦)
كتاب داعية و ليس نبياً!
١٤٣ ص
(٤٧)
ب) خطر غلاة
١٣٩ ص
(٤٨)
فشردهاى از كتاب «داعية و ليس نبياً»
١٥١ ص
(٤٩)
فصل دوم
١٥٥ ص
(٥٠)
فصل اول نقد كشف الشبهات
١٥٣ ص
(٥١)
غلو و زيادهروى درباره صالحان
١٥٣ ص
(٥٢)
تناقض در كلمات شيخ
١٥٨ ص
(٥٣)
فصل سوّم ادامه راه
١٥٩ ص
(٥٤)
مهمترين اتّهامات پيشوايان وهّابى
١٦٣ ص
(٥٥)
3- آخرين سخن بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى در محكوم ساختن خشونتهاى وهّابيان
١٦٧ ص
(٥٦)
بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٦٩ ص
(٥٧)
بيان من هيئة كبار العلماء
١٦٩ ص
(٥٨)
ترجمه بيانيه هيئت علماى بزرگ سعودى
١٧٤ ص
(٥٩)
تحليل كوتاهى در مورد اين بيانيّه
١٧٩ ص
(٦٠)
توصيه دوستانه به علماى حجاز
١٨٣ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص

وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢ - مقدّمه

انگليس هم او را همراهى مى‌كرد. در اين هنگام نيروى ائتلاف شمال نيز به حركتى بر ضدّ طالبان دست زد كه از طرف آمريكا نيز حمايت مى‌شد و كابل و ساير شهرهاى مهم را به تصرّف درآوردند و در نتيجه در همان سال طالبان نيروى مقاومت خود را از دست داد و سرانجام در همان سال «هرات» را نيز واگذار كرد.

طالبان در زمان اوج قدرت خود، از ناحيه كشورهايى نظير پاكستان، عربستان سعودى و آمريكا حمايت مى‌شدند، ولى اين حمايت ديرى نپاييد.

بنابر تخمين‌ها، جنبش طالبان در سال‌هاى ١٩٩٥ و ١٩٩٦ براى تداوم فعّاليّت‌ها و عمليّات خود، سالانه به ٧٠ ميليون دلار نياز داشته‌اند. به نوشته نشريّه هندى «تحليل استراتژيك» بخش اعظم اين بودجه از طريق عربستان سعودى تأمين مى‌گرديد. هفته نامه نيوزويك در يكى از گزارش‌هاى خود پيرامون اين موضوع مى‌نويسد:

رياض مهم‌ترين منبع مالى جنبش طالبان است!

«ملّا محمّد عمر» رهبر گروه طالبان در يك سفر به عربستان سعودى با مقامات بلند پايه اين كشور ديدار و گفت‌وگو كرد و رياض هم مبلغ ١٠ ميليون دلار كمك در اختيار گروه تحت امر وى قرار داد، تا به خشونت‌هاى بى‌حساب خود ادامه دهند، ولى همان‌گونه كه اشاره شد بعدها همه به آنها پشت كردند و حكومت طالبان به تاريخ سپرده شد. [١]


[١]. برگرفته از مطبوعات مشهور و سايت‌هاى معروف جهان.