وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - خشونت و ضربه شديد بر پايههاى اسلام
هر كارى را با نام «رحمان» و «رحيم» كه بيانگر رحمت عام و خاص خداست شروع شود. [١]
اسلامى كه مىگويد حتّى مشركان اگر براى تحقيق نزد شما آمدند آنها را پناه دهيد تا آيات قرآن را بشنوند، سپس آنها را سالم به وطن خودشان برسانيد (خواه اسلام را بپذيرند يا نه). [٢]
اسلامى كه مىگويد در برابر بدىها نيكى كنيد تا دشمنان سرسخت شما از اين همه محبّت (شرمنده شوند و) دوست شما گردند. [٣]
اسلامى كه مىگويد:
«هَلِ الدِّينُ إِلَّا المَحَبَّةُ؛
آيا دين چيزى جز محبّت است؟» [٤]
آرى چنين اسلام لطيف، زيبا و پر از محبّت را آن چنان خشن نشان دادند كه دوست و دشمن را از آن بيزار ساختند!
جاذبه اسلام در عصر ما آماده است كه كار خودش را انجام دهد و به مصداق «يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً» [٥] گروه گروه مسلمان شوند، ولى اعمال اين گروه خشن و متعصّب متأسّفانه سدّ راه گسترش اسلام شد و ضربه دردناكى به اسلام و مسلمين زد.
خدايا آنها را هدايت كن!
[١]. كُلُّ أمرٍ ذِى بالٍ لَمْ يُذْكَرْ فِيهِ اسْمُ اللَّهِ فَهُوَ أبْتَرُ (تفسير البيان، جلد ١، صفحه ٤٦١).
[٢]. توبه، آيه ٦.
[٣]. فصّلت، آيه ٣٤.
[٤]. خصال صدوق، صفحه ٢١ (عن الامام الصادق عليه السلام).
[٥]. نصر، آيه ٢.