وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - تضادّى ديگر!
از مدافعان سرسخت ابن تيميّه مىتوان از «ابن كثير» مؤلّف كتاب «البداية و النهاية» (متوفّاى ٧٤٤) را نام برد كه در سراسر كتاب خود به هر مناسبتى از ابن تيميّه دفاع كرده و او را ستوده است.
از علماى معاصر ابن تيميّه كه از او دفاع كرده و به سبب اين كار مورد نفرت جامعه خود قرار گرفت، محدّث مشهور «أبو الحجّاج مزى» صاحب كتاب «تهذيب الكمال» است كه در سال ٧٤٢ درگذشته است.
ديگر از شاگردان ابن تيميّه، «احمد بن محمّد مرى لبلى» حنبلى است كه به گفته ابن حجر نخست مخالف ابن تيميّه بود ولى پس از ملاقات با او از دوستان و شاگردان او گرديد و مصنّفات او را نوشت و در طرفدارى از او پافشارى كرد و در ردّ مسأله سفر براى زيارت از او دفاع كرد، سرانجام «اخنايى» قاضى مالكى او را احضار كرد و آن قدر زد تا بدنش خونين شد و سپس دستور داد او را وارونه سوار قاطر كردند و در شهر گرداندند، تا تحقير شود.
بزرگترين شاگرد و مدافع سرسخت ابن تيميّه بىشك «ابن القيم الجوزية» است كه در همه اقوال و عقايد تابع و حامى بىچون و چراى او بود و نشر و بسط عقايد ابن تيميّه را در زمان حيات و پس از مرگ او بر عهده داشت و بارها با وى به زندان رفت و به همين سبب او را تازيانه زدند و سوار بر شتر در شهر گرداندند و با ابن تيميّه در