وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - نتيجه
مىروياند از سبزيجات و ... براى ما فراهم سازد».
موسى هرگز به آنها ايراد نكرد كه چرا مرا با خطاب يا موسى! فرا خوانديد و چرا مستقيماً خودتان از خدا نخواستيد و اين شرك و كفر است، بلكه تقاضاى آنها را از خدا خواست و اجابت شد و خطاب «لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ»؛ آنچه خواستيد براى شما فراهم شد» از سوى خدا نازل گرديد، فقط به آنها گفت شما غذاى بهتر را رها كرديد و به سراغ غذاى كم اهمّيّتترى رفتيد.
نتيجه:
از آنچه در اين بحث آمد، روشن مىشود كه اين گروه از وهّابىها، به جاى اين كه به قرآن مراجعه كنند و تنوّع موارد استعمال «دعا» را ببينند و آنها را در كنار هم بچينند و از مجموع آنها به عمق تعليمات قرآن در مسأله دعا پى ببرند، تنها به مطالعه چند آيه بسنده كرده، و بريدهاند و دوختهاند و به دنبال آن حكم شرك و كفر اكثريّت مسلمين جهان را صادر فرمودهاند، و از آن اسفبارتر اين كه در عمل نيز آن را اجرا كرده، و جمع كثيرى از مسلمين مخلص را از دم تيغ گذرانده و اموالشان را به يغما بردهاند كه در بحثهاى پيشين به آن اشاره شد.