وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٦ - ه) مفهوم «دعا در قرآن»
كسى مىفرستند؟ به كسى كه (نعوذ باللَّه) هيچ چيزى درك نمىكند؟!
چرا بالاى سر آن حضرت اين آيه را تابلو كردهايد: «لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ» [١]؛ «اى كسانى كه ايمان آوردهايد! صداى خود را فراتر از صداى پيامبر نكنيد، و در برابر او بلند سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد) آن گونه كه بعضى از شما در برابر بعضى بلند صدا مىكنند، مبادا اعمال شما نابود گردد در حالى كه نمىدانيد».
چرا اجازه نمىدهيد كسى صداى خود را در آنجا (در كنار قبر مطهّر پيامبر صلى الله عليه و آله) بلند كند؟ اگر آن عقيده را درباره پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بعد از وفات داريد و مىگوييد او بعد از وفات چيزى نمىفهمد (العياذ بالله) اين سخنان ضدّ و نقيض چه معنى مىدهد؟!
انصاف دهيد آيا چنين عقايدى به پايان عمر خود نزديك نشده است؟!
ه) مفهوم «دعا در قرآن»
از جمله واژههايى كه وهّابيون تندرو در آن سخت در اشتباهند و بر اساس اين اشتباه حكم كفر بسيارى از مسلمانان را صادر كردهاند،
[١]. حجرات، آيه ٢.