سخن او وحشت كرد، كسى از حضّار عرض كرد منظور او اين نيست كه به نواميس مردم تجاوز كند، بلكه منظورش كنيزى است كه خريدارى كند (از غنائم و اموالى كه خمس آن را نپرداخته‌اند) و يا همسرى كه با آن ازدواج نمايد، يا ميراثى كه به دست او مى‌آيد، يا درآمد تجارت و يا چيزى كه به او اهدا مى‌شود، امام عليه السلام فرمود اينها براى شيعيان ما همگى حلال است، اعم از كسانى كه حاضرند و يا غايبند، آنهائى كه مرده‌اند و يا زنده‌اند، و يا آنهائى كه تا روز قيامت متولّد مى‌شوند براى همه حلال است. [١]

گرچه در متن حديث صريحاً سخنى از خمس به ميان نيامده ولى چيزى را كه امام براى همه حلال فرموده اعم از مال‌التّجاره و غنائم جنگى و هدايا، لابد مالى است كه خمس به آن تعلّق گرفته است.

ولى بايد توجّه داشت كه اوّلًا، سند اين حديث‌

[١] وسائل الشّيعه، جلد ششم، باب چهارم انفال، حديث ٤.