خمس پشتوانه بيت المال - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨ - ٣ خمس در روايات اهل تسنّن

لصاحبها التيمة و فى السّيوب الخمس و فى البعل العشر [١]؛

به نام خداوند بخشنده مهربان، از محمّد رسول خدا به سوى رؤساى حضرموت، به آنها دستور مى‌دهد كه نماز را برپا دارند و زكات را بپردازند، زكات بر حيواناتى است كه در بيابان مى‌چرد و حيوانى كه در خانه براى نياز صاحبش نگاهدارى مى‌شود به زكوة گرفته نمى‌شود و در" سيوب" خمس واجب است و در نخلهائى كه بدون احتياج به آبيارى پرورش مى‌يابند واجب است" عُشر" بپردازند.» در اين كه منظور از «سيوب» كه در آن خمس است چيست؟ بزودى بحث خواهيم كرد.

در كتاب «عقد الفريد» در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله نامه‌اى به وائل بن حجر حضرمى به اين‌عبارت نوشت:

«مِن محمّد رسول اللّه الى الاقيال العباهلة ...»

تا آنجا كه فرمود:

«و فى السيوب الخمس.» [٢]


[١] السد الغابه، جلد ٣، صفحه ٣٨.

[٢] عقد الفريد، جلد ٢، صفحه ٤٨، چاپ اسماعيليان.