حيله هاى شرعى و چاره جويى هاى صحيح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - ج) احكام فرزند حاصل از تلقيح

(يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ) [١]؛

«خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش مى‌كند كه سهم (ميراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد».

كلمات «اولاد»، «پسر» و «دختر» شامل فرزند حاصل از تلقيح نيز مى‌گردد، همان گونه كه بر صاحب نطفه، «پدر» و بر صاحب تخمك «مادر» و بر «فرزندان» صاحب نطفه و تخمك «برادر» و «خواهر» نيز صادق است. نتيجه اين كه تمام احكام فرزند، بر اين نوع فرزند حاصل از تلقيح جارى مى‌شود.

٢- هرگاه تلقيح به شكل غير شرعى و حرام صورت گيرد، مثل اين كه نطفه مرد بيگانه‌اى را در رحم زن بيگانه‌اى تلقيح نمايند، يا نطفه زن و مرد بيگانه‌اى را با هم تركيب و سپس در رحم همسر آن مرد، يا زن بيگانه، يا رحم مصنوعى قرار دهند، در اينجا بايد رابطه فرزند حاصل از تلقيح را با صاحبان نطفه و زن پذيراى تلقيح و شوهر او بررسى كنيم.

امّا نسبت به شوهر زن پذيراى تلقيح، محرم است و شبيه ربيبه رضاعى همسر اوست بيگانه است.

و امّا خود اين زن، در حكم مادر رضاعى او محسوب مى‌شود، و به او محرم خواهد بود.

و نسبت به مرد و زن صاحب نطفه، حكم فرزند نامشروع را دارد؛ زيرا تلقيح نامشروع در حكم آميزش نامشروع است. و لكن آيا تمام‌

[١]. سوره نساء، آيه ١١.