آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - آيا مباهله انجام شد؟

پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله خواسته آنها را پذيرفت و از مباهله صرفنظر كرد.

داستان مباهله- بصورت مختصر كه گذشت- در همه تواريخ اسلامى ثبت شده است. أبو بكر جصّاص از علماى قرن چهارم هجرى در دو كتابش دو عبارت زيبا و جالب در اين زمينه دارد:

١- وى در كتاب‌ «احكام القرآن» مى‌گويد:

إنّ رواة السّير و نقلة الاثر لم يختلفوا في أنّ النّبي صلى الله عليه و آله أخذ بيد الحسن و الحسين و علي و فاطمة و دعا النصارى الّذي حاجّوه الى المباهله‌ [١]

راويان تاريخ و ناقلان آثار و اخبار و مورّخان هيچ گونه اختلافى ندارند در اين كه پيامبر در روز مباهله در حالى كه دست حسن و حسين را به دست داشت و على و فاطمه همراهش بودند، براى مباهله با نصارى حاضر شد و مسيحيان نجران را به مباهله دعوت كرد.

٢- نويسنده مذكور در كتاب‌ «معرفة علوم الحديث» مى‌گويد:

قد تواترت الاخبار في التّفاسير عن عبد الله بن عبّاس و غيره أنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله أخذ يوم المباهلة بيد علي و الحسن و الحسين و جعلوا فاطمة ورائهم ثم قال: هؤلاء أبنائنا و أنفسنا و نسائنا [٢]

رواياتى كه عبد الله بن عبّاس و ديگران، از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله (در شأن نزول آيه مباهله) نقل كرده‌اند، متواتر است. مضمون اين اخبار چنين است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در روز مباهله على و حسن و حسين را به همراه داشت و فاطمه در پشت سر آنها حركت مى‌كرد و با اين افراد جهت مباهله حاضر شد و فرمود:

اينها «فرزندان ما» و «نفوس ما» و «زنان ما» هستند.

بنابراين، روايات و احاديث بسيار زيادى در شأن نزول و تفسير آيه مباهله وارد شده است. در اينجا براى نمونه فقط به يك روايت اكتفا مى‌كنيم:

در بخش‌ «فضائل الصّحابه» كتاب صحيح مسلم، روايت جالب و تكان‌دهنده‌اى‌

[١] احكام القرآن، جلد ٢، صفحه ١٦ (به نقل از احقاق الحق، جلد ٣، صفحه ٤٨).

[٢] معرفة علوم الحديث، طبع مصر، صفحه ٥٠ (به نقل از احقاق الحق، جلد ٣، صفحه ٤٨).