آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥ - سيرى در آيات قبل

آيه مودّت‌

قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ

(اى پيامبر ما!) بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم در خواست نمى‌كنم، جز دوست داشتن نزديكانم (/ اهل بيتم)» و هر كس كار نيكى انجام دهد، بر نيكى‌اش مى‌افزاييم؛ چرا كه خداوند آمرزنده و سپاسگزار است. «سوره شورى، آيه ٢٣»

دورنماى بحث‌

دانشمندان عامّه در تفسير اين آيه نيز گرفتار پيشداوريها و تفسير به رأى شده‌اند و لهذا نظرات بسيار عجيبى ارائه داده‌اند، كه در ادامه بحث به آن خواهيم پرداخت؛ امّا دانشمندان شيعه در سايه مكتب اهل البيت تفسير روشن و خوبى ارائه كرده‌اند.

سيرى در آيات قبل‌

براى روشنتر شدن تفسير آيه مودّت، لازم است بحث اجمالى پيرامون آيه قبل، يعنى آيه ٢٢ سوره شورى‌، و نيز صدر آيه مودّت كه در بالا ذكر نشده، داشته باشيم.

«وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ*»- پس از آن كه خداوند در آيات قبل سرانجام ستمكاران را بيان مى‌كند و آينده تاريك آنها را ترسيم مى‌نمايد، به ترسيم‌