آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠ - اهمّيّت حديث ثقلين

مى‌كند؛ چون او صرّاف سخن است و مى‌داند كه اين حديث، روايت محكمى است كه جاى هيچ‌گونه شك و ترديد ندارد.

به وسيله حديث ثقلين ثابت مى‌شود كه اولو الامر، ائمّه اطهار عليهم السلام هستند، كه هر كدام در زمان خويش واجب الاطاعه بوده‌اند و پيروى از آنها بدون هيچ قيد و شرطى لازم بوده است.

علاوه بر حديث ثقلين، روايات خاصّ ديگرى نيز داريم، كه در شأن آيه شريفه وارد شده است.

در اينجا به دو نمونه آن اكتفا مى‌كنيم:

١- شيخ سليمان حنفى قندوزى در «ينابيع المودّة» صفحه ١١٦، مى‌نويسد:

شخصى از امام علىّ بن أبي طالب عليه السلام سؤال كرد: كمترين چيزى كه انسان را از خطّ صحيح خارج مى‌كند و او را جزء گمراهان قرار مى‌دهد چيست؟ حضرت فرمودند: اين كه حجّت الهى را فراموش كند و از او اطاعت ننمايد، هر كس از حجّت الهى اطاعت نكند گمراه است.

آن شخص دوباره پرسيد: توضيح بيشترى بدهيد، اين حجّت الهى كه اشاره كرديد كيست؟

حضرت فرمود: همان كس كه در آيه ٥٩ سوره نساء، به عنوان اولو الامر از او ياد شده است.

سؤال‌كننده براى بار سوم پرسيد: اولو الامر چه كسى است؟ لطفاً روشنتر بيان كنيد.

امام در پاسخ فرمودند: همان كسى است كه پيامبر بارها درباره‌اش فرمود:

إِنّي تَرَكْتُ فِيكُمْ أَمْرَيْنِ لَنْ تَضِلّوا بَعْدِي إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما كِتابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتي‌

حجّت كسى است كه در اين حديث آمده است، اولو الامر شخصى است كه در اين روايت مطرح شده است.

در اين روايت پيوند و ارتباط بين حديث ثقلين و اولو الامر بوضوح بيان شده است.

٢- أبو بكر مؤمن شيرازى از ابن عبّاس چنين نقل مى‌كند: