آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٧ - اشكال پنجم چرا تمام ضميرهاى آيه جمع است؟

تسليم شوند؛ «حاطب» كه مال و ثروتى در مكّه داشت، نزد خود گفت: «با انتقال خبر لشكركشى مسلمانان به مكّه، اموالم را از دست مشركان خارج مى‌كنم»، و به قول سياستمدارها: «امتيازى بدهم و امتيازى بگيرم»!

او با اين هدف نامه‌اى براى سران مكّه نوشت و آن را به زنى به نام «ساره» سپرد تا به مكّه برساند. ساره نامه را در لابه‌لاى گيسوان خود مخفى و به سوى مكّه حركت كرد.

جبرئيل نازل شد و توطئه مذكور را به اطّلاع پيامبر صلى الله عليه و آله رساند؛ حضرت، على عليه السلام و چند نفر را مأمور كشف نامه كرد، آنها به دنبال زن رفتند و بالاخره نامه را كشف نموده به مدينه بازگشتند. به دنبال اين جريان، آيه شريفه نازل شد و به سرزنش حاطب پرداخت. برخى از اصحاب، به پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كردند كه حاطب بايد به قتل برسد، امّا پيامبر صلى الله عليه و آله كه ديد حاطب پشيمان شده و قبلًا هم خدماتى كرده و جزء مجاهدان جنگ بدر محسوب مى‌شود، او را بخشيد و آزاد كرد. [١]

در اين آيه نيز با اين كه «حاطب» يك نفرد بود، صيغه‌هاى جمع به كار رفته است.

٦- در آيه ٥٢ سوره مائده مى‌خوانيم:

فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى‌ أَنْ تُصِيبَنا دائِرَةٌ ...

(مؤمنان! يهود و نصارى را ولىّ خود قرار ندهيد. ولى) كسانى را كه در دلهايشان بيمارى است مى‌بينى كه در (دوستى) آنان، بر يكديگر پيشى مى‌گيرند، و مى‌گويند: مى‌ترسيم حادثه‌اى براى ما اتّفاق بيفتد شود (و نياز به كمك آنها داشته باشيم.).

پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داده بود كه مسلمانان رابطه خويش را با كفّار و مشركان قطع كنند؛ يكى از منافقان، به نام «عبد الله بن ابى» مى‌گفت: اگر قطع رابطه كنيم زندگى ما

[١] الكشّاف، جلد ٤، صفحه ٥١١.