آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٠ - ١ سوره انسان مكّى است!

٥- «طبرى»، در «ذخائر العقبى» نيز همين عقيده را دارد. [١]

٦- آلوسى نيز معتقد است كه اين سوره مدنى است. [٢]

٧- «فخر رازى»، از پرآوازه‌ترين مفسّرين جهان تسنّن، نيز همين نظريّه را اختيار كرده است. [٣]

٨- مفسّر معروف «قرطبى» اين عبارت را در تفسير خويش آورده است:

ذكر الثّعلبى فى تفسيره: و قال اهل التّفسير انّها نزلت فى على و فاطمة و جارية لهما اسمها فضّة [٤]

ثعلبى در تفسيرش گفته است: سوره دهر در مدينه نازل گشته و همه اهل تفسير معتقدند اين سوره در مورد على و فاطمه و كنيز آن‌ها، فضّه، نازل شده است.

خلاصه اين كه، طبق گواهى دانشمندان اسلام، كه به برخى از آن‌ها اشاره شد، سوره دهر بدون شك در مدينه نازل شده است.

ثانياً: از آيه شريفه‌ «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً» استفاده مى‌شود كه اين سوره مدنى است؛ زيرا در مكّه اسيرى وجود نداشت، بلكه بعد از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و مسلمانان به مدينه و تشريع جهاد و شروع جنگ‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اين مسأله در مدينه به وجود آمد. بنابراين، خود كلمه «اسير» بهترين شاهد است كه سوره دهر مدنى است.

و امّا شأن نزولى كه در مورد غلام سياه گفته شد، هيچ تناسبى با آيات سوره دهر ندارد؛ زيرا در آن شأن نزول، هيچ سخنى از اطعام مسكين و يتيم و اسير به ميان‌

[١] ذخائر العقبى، صفحه ١٠٢.

[٢] روح المعانى، جلد ٢٩، صفحه ١٥٧.

[٣] التّفسير الكبير، جلد ٣٠، صفحه ٢٤٤.

[٤] تفسير قرطبى، جلد ١٩، صفحه ١٩.