آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٥ - «أَهْلَ الْبَيْتِ*» كيانند؟«

اجتهاد توجيه مى‌كند و آن را نوعى استنباط و اجتهاد خويش تلقّى مى‌كند!

نتيجه اين كه، جنگ جمل هيچ توجيه منطقى ندارد و بدون شك جنگ افروزان آن گناهكار و خطاكارند و نمى‌توان آنها را از رجس و پليدى طاهر دانست.

سوم: همانگونه كه در بحثهاى آينده خواهد آمد روايات زيادى از طرق شيعه و اهل سنّت داريم كه اهل بيت، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و على عليه السلام و فاطمه عليها السلام و حسن و حسين عليهم السلام مى‌باشند، نه زنان پيامبر

٢- نظريّه دوم اين است كه منظور از «أَهْلَ الْبَيْتِ*»، شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، على، حسن، حسين، و فاطمه عليهم السلام و همسران پيامبر مى‌باشد. [١]

طبق اين نظريّه، يكى از اشكالات سه‌گانه نظريّه اوّل (اشكال اوّل) از بين مى‌رود، چون مجموعه‌اى از زنان و مردان مى‌توانند مخاطب ضمير مذكّر باشند ولى دو اشكال ديگر (كه شرح آن در نقد نظريّه اوّل گذشت) نسبت به زنان پيامبر در اينجا هم مطرح مى‌باشد، بنابراين نظريّه فوق نيز قابل قبول نيست.

٣- برخى ديگر از مفسّران، «أَهْلَ الْبَيْتِ*» را به ساكنين مكّه مكرّمه تفسير كرده و گفته‌اند: منظور از «البيت» در جمله «أَهْلَ الْبَيْتِ*» خانه خدا، كعبه معظّمه است، بنابراين، «أَهْلَ الْبَيْتِ*» به كسانى كه اهل و ساكن مكّه هستند اطلاق مى‌شود.

بطلان اين نظريّه هم روشن است و دو اشكال نظريّه اوّل در اينجا نيز مطرح مى‌باشد. علاوه بر اين كه مردم مكّه امتيازى نسبت به مردم مدينه نداشتند؛ تا خداوند رجس و پليدى را فقط از آنها دور كرده باشد.

٤- نظريه چهارم، كه نظريّه تمام علماى شيعه است و هيچ يك از اشكالات فوق بر آن وارد نمى‌باشد، اين است كه منظور از «اهل البيت» افراد خاصّى از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله، يعنى على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام و در رأس آنها شخص پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌باشد.

شاهد بر صحّت اين نظريّه اين كه هيچ يك از اشكالات سه‌گانه مطرح شده در

[١] التّفسير الكبير، جلد ٢٥، صفحه ٢٠٩.