آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - آيه تطهير، برهان روشن عصمت!

هستند؛ يعنى عادتاً محال است گناه كنند؛ هر چند عقلًا اين كار امكان‌پذير است.

پس عصمت يك امر اجبارى نمى‌باشد و به شكلى نيست كه اختيار را از كف معصومين گرفته باشد، تا كارهاى آنها را از ارزش بيندازد.

نتيجه اين كه، اراده خداوند در اين آيه شريفه، اراده تكوينيّه است و عصمت باعث سلب اختيار و اراده ائمّه معصومين عليهم السلام نمى‌شود و آنها را مجبور بر ترك گناه و معصيت نمى‌نمايد، بلكه آن بزرگواران در كمال اختيار به سراغ گناه نمى‌روند.

٣. «الرِّجس»- منظور از رجس چيست؟

رجس به معناى پليدى است؛ گاه بر پليديهاى ظاهرى مادّى اطلاق مى‌شود و گاه در پليديهاى معنوى استعمال مى‌شود و گاه در هر دو به كار مى‌رود، همانگونه كه راغب در مفردات‌ به اين مطلب تصريح كرده است.

براى هر كدام از موارد سه‌گانه فوق، يك آيه از قرآن مجيد شاهد مى‌آوريم:

الف- پليدى معنوى: در آيه ١٢٥ سوره توبه مى‌خوانيم:

وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ‌

و امّا آنها كه در دلهايشان بيمارى است، پليدى بر پليديشان افزوده؛ و از دنيا رفتند در حالى كه كافر بودند.

تعبير «فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ*» غالباً براى منافقين به كار مى‌رود و حقيقتاً نفاق يك بيمارى است، وگرنه انسان يا دستورات الهى را صريحاً مى‌پذيرد و مسلمان مى‌شود و يا صريحاً رد مى‌كند و كافر مى‌گردد، امّا اين كه بظاهر بپذيرد و به آنها عمل كند، ولى در قلب و دل به آن اعتقاد نداشته باشد، اين نفاق و دو روئى است و نوعى بيمارى محسوب مى‌شود.

به هر حال، «رجس» در اين آيه شريفه به معناى پليدى معنوى است، زيرا نفاق نوعى پليدى معنوى محسوب مى‌شود نه پليدى و آلودگى ظاهرى.