آيات ولايت در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥ - پيام آيه ولايت

پيام آيه ولايت‌

آيه شريفه محلّ بحث علاوه بر اثبات ولايت امير المؤمنين عليه السلام، پيام مهمّى نيز براى شيعيان آن حضرت، بلكه براى تمام مسلمانان جهان دارد. و آن اين كه:

على عليه السلام بطور تصادفى و اتّفاقى ولىّ و سرپرست مؤمنان و جانشين پيامبر آخر الزّمان صلى الله عليه و آله و خليفه شايسته خداى منّان نشده، بلكه رسيدن به اين جايگاه بزرگ عواملى دارد كه در خود آيه محلّ بحث آمده است. ايمان قوى و ريشه دار و اقامه نماز و حفظ رابطه بين خويشتن و خالق خويشتن و پرداخت زكات و برقرارى رابطه بين خويشتن و ساير انسانها، سبب شد كه على عليه السلام، امير المؤمنين گردد. [١]

بنابراين، آيه شريفه فوق به پيروان على عليه السلام مى‌گويد: اگر شما هم مى‌خواهيد پا جاى پاى على عليه السلام بگذاريد بايد ايمانى قوى و نيرومند داشته باشيد و در حفظ و تقويت آن بكوشيد و رابطه خويش را با خداوند مهربان بيش از پيش عميقتر و قوى‌تر نمائيد و هرگز از نماز غافل نگرديد و هماهنگ با نماز از پرداختن حقوق مالى خويش، مانند زكات و غير آن، خوددارى نكنيد. مخصوصاً در ماه مبارك رمضان كه ماه بيدارى و هوشيارى و عبادت و خودسازى است بايد تلاشى مضاعف در اين زمينه‌ها داشت و با تفكّر در مضامين دعاهايى كه در اين ماه عزيز خوانده مى‌شود گامى عملى در جهت رفع فقر و نياز نيازمندان، بهبود و شفاى بيماران، اداى قرضِ قرض‌داران، طلب رحمت و غفران براى از دنيا رفتگان، برطرف كردن غم و غصّه گرفتاران، آزادى و رهايى اسيران برداشته شود.

[١] به اصطلاح ما طلبه‌ها: «تعليق حكم بر وصف، مشعر به علّيّت است» يعنى اگر حكمى را براى وصفى بياورند مفهومش اين است كه آن صفت، سبب اين حكم شده است؛ مثلًا اگر گفته شود: «انسانهاى دانشمند را احترام كنيد» معنايش اين است كه دانش اين انسانها، سبب احترام آنها شده است.