ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨ - ٢ فطرت انسان، بهترين راهنماست

به طور حتم يك سلسله انحرافات در آن پديد مى آيد.

آرى گاهى توجه زياد به لذايذ مادى سبب مى شود كه حس خداخواهى كم فروغ گردد، ولى در مواقع شدايد و مصايب زنگ و غبار از روى اين حس زدوده شده و حس خدايابى به صورت يك حس زنده بر روح و روان انسان حكومت مى كند، هواپيمايى كه سينه فضا را مى شكافد، در مواقعى كه دچار حوادث مى گردد و مانند پر كاهى از اين سو به آن سو پرتاب مى گردد، و مهماندار هواپيما با رنگ پريده دستور بستن كمربندها را به مسافران مى دهد، در اين موقع كليه مسافران با داشتن عقايد و مذاهب مختلف به سوى خدا توجه نموده و هر فردى در انتظار مدد غيبى به سر مى برد.

قرآن مجيد درباره مسافران دريايى كه با خطر غرق روبرو مى گردند چنين مى فرمايد: هنگامى كه در كشتى قرار مى گيرند خدا را با اخلاص كامل مى خوانند، وقتى خداوند آنان را به ساحل نجات رسانيد بار ديگر خدا را فراموش كرده و راه شرك را مى پيمايند.[١]

آرى هنگامى كه كشتى در كام امواج دريا قرار مى گيرد و امواج كوه پيكر آب، كشتى را احاطه مى كند و شكسته شدن كشتى قطعى به نظر مى رسد، در اين موقع ناپاك ترين افراد، ملحدترين اشخاص كه