ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣

پارلمان چنين گفت: همه چيز دست به دست هم داده تا جامعه را به يك مسابقه سرگيجه آور ترقى مادى، ترقى اى كه حدود آن معلوم نيست و هيچ پاسخى به آمال قلبى بشريت نمى دهد، بكشاند.[١]

رئيس جمهورى فرانسه، نخستين كسى نيست كه اين حقيقت تلخ را بازگو مى كند، بلكه پاره اى از نويسندگان محقق جهان مغرب به اين حقيقت اعتراف كرده و مى نويسند: طى دو قرن، مردم باختر گمان مى كردند كه فقط به مدد نبوغ بشر، مى توان تمام مسائل حيات اجتماعى و فردى را حل كرد، يا دست كم در پرتو علوم تجربى و دستگاه هاى بزرگ فلسفى چنين اميدى را تجويز كرد.

ولى شكست كلى اين دستگاه هاى فلسفى،نتايج وحشت آور برخى از ترقيات علمى، عجز علم را از حل كامل تمام مسائل انسانى ثابت نمود، اكنون براى دنياى مغرب پس از يك بحران يأس، يك امكان باقى مانده و آن بررسى مجدد ارزش هاى مذهبى است.[٢]

فيلسوف معروف آلمانى «امانوئل كانت» مى گويد: اگر علم نتواند همه مشكلات انسانى را حل كند، اگر هيچ دستگاه مخلوق اجتماع بشرى، نتواند سعادت و هماهنگى را با اطمينان تأمين كند( و همه اين اگرها مسلم شده است) چگونه بايد از بى نظمى ظاهرى رهايى يافت، فقط يك امكان باقى است و آن اين است كه اين اصل