ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٩ - محبوبيت در افكار عمومى
شب هنگام فرزندان پيامبر از وى درخواست كردند كه سحرگاه هنگام طلوع فجر، اذان بگويد. او با اين كه با خود پيمان بسته بود كه پس از رحلت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) اذان نگويد، ولى ناچار شد كه خواهش عزيزان پيامبر را بپذيرد، از اين نظر موقع صبح بالاى مأذنه رفت، مردم مدينه كه از ورود بلال بى خبر بودند وقتى آهنگ مؤذن رسول خدا را شنيدند به ياد دوران پر فضيلت رسول خدا، به ياد زمامدار دادگر و خدمتكار آيين خدا، افتادند و همگى از خانه ها در حالى كه اشك از ديدگـان آنان سـرازير بـود، بيرون ريختنـد. وقتـى بلال سوميـن فصـل اذان را گفت و در آن به رسالت محمد(صلى الله عليه وآله وسلم) بزرگ پيشواى جهان بشريت شهادت داد، ولوله عجيبى در مدينه رخ داد: زنان و دختران با گريه و ناله به سوى مسجد آمدند و به ديدار مؤذن رسول خدا شتافتند.[١]
آيا ريشه اين علايق و عواطف، اين اشك ها و گريه ها، جز اين است كه رسول خدا در پرتو خدمات ارزنده اى كه به جهان انسانيت انجام داده بود، داراى چنين محبوبيت بى نظير شد؟
محبوبيت در افكار عمومى
گاهى بر اثر تبليغات دروغين مى توان محبوبيت موقتى به دست
[١] اسدالغابه، ج١، ماده بلال.