ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧١ - ٦ انضباط و نظم پذيرى
مى فرمايد: «مردان با ايمان كسانى هستند كه اگر درباره موضوعى با هم اجتماع كردند، بدون اذن او اجتماع را ترك نكرده، و به حضور خود ادامه مى دهند...».
مسأله استيذان در ترك جبهه، شأن نزول آيه است، و الاّ رعايت نظم و انضباط يك اصل فراگير است كه بايد جامعه اسلامى را دربرگيرد.
اصولاً اسلام به معناى تسليم در مقابل فرمان خدا و پيامبر اوست، بر خلاف تسليم در مقابل هوا و هوس و يا خدايان ساختگى. فرد مسلمان آن است كه در تمام شئون زندگى تسليم برنامه هاى الهى بوده و بر خدا و پيامبر سبقت نگيرد.
قرآن در آغاز سوره حجرات، به اين اصل كلى اشاره مى كند و مى فرمايد:
(يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَى اللّه وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَميعٌ عَليمٌ).
«اى افراد با ايمان در هيچ موردى بر خدا و پيامبر سبقت نگيريد و از مخالفت خدا بپرهيزيد، خداوند شنوا و داناست».
هدف آيه ، ايجاد روحيه انضباط اسلامى، در همه افراد با ايمان است. انضباطى كه آنان را از هر نوع تقدم و پيشى گرفتن بر خدا و پيامبر وى باز دارد و از ايجاد هر نوع ترديد و دودلى ، در دستورات جلوگيرى كند. روح و حقيقت انضباط اسلامى اين است كه همه افراد